Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

A. M.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #45 : Ekim 25, 2014, 08:50:31 »

Özkan korsan günaydýn, GeKo ya hoþgeldiniz...Bölgede hava yaðmurlu.ama kolayýnýza güneyli rüzgar var...Yarýn akþam sonrasý dahada sertliyor..Bunu fýrsat bilip Çanakkale Yat Limaný'na varabilirsiniz...Eniþtenizle meslekdaþýz...Bi mahzuru yoksa ismini bana özel mesaj olarak gönderebilir misiniz?
Allah selamet versin...

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #46 : Ekim 25, 2014, 09:06:51 »

Msj gonderemedim nedense. Erol Candemir, o da sizi taniyormus. Haca durumu desteginiz cok makbule gecer.

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #47 : Ekim 25, 2014, 12:03:20 »

Herkese merhaba,
Sabah 8 de yola ciktik. Mgm sitesinin bir sayfasinda 7-9 , diger bir sayfasinda ise 4-5 hava var diyordu.. Su an Sarimsakli-Ciplak Adaya yaklasiyoruz. Kismet olursa Burhaniye barinakta tekneyi havalar sakinleyene kadar birakacagiz, enistemin ise zeytinliginde bir kac gun isi var. Simdiden, tum seyrimiz boyunca destek veren, yorum yapan, yardim teklif eden GEKO arkadaslarima tesekkur ederim.

Kayýtlý

A. I.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #48 : Ekim 27, 2014, 18:31:10 »

Ne haber Özkan korsan? Kayýðý Burhaniye'ye mi baðladýn? Yolculuk planlarýn nasýl? Haberlerini merakla bekliyoruz.
Bu arada, fotoðrafta da yakýþýklý çýkmýþsýn Resimleri görebilmek için üye olmalýsýnýz. Üye Ol veya Giriþ Yap

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #49 : Ekim 27, 2014, 18:35:41 »

Selam. Evet Burhaniye'de. Gerekli ufak tefek ariza bakim vb hallettim. Seyire hazir. (Insallah!) Hava durumuna gore uygun zamanda getirecegiz. Ama ben uzun vadeli hava tahminine nereden bakacagim bilmiyorum. Foto icin tsk. Samos/Poseidon koyu, Agustos ayi.

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #50 : Ekim 27, 2014, 18:37:08 »

Unuttum. Cumartesi aksamustu yanastik. Ben ise dun aksam Istanbul'a dondum.

Kayýtlý

A. I.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #51 : Ekim 27, 2014, 20:01:13 »

Hava tahmini deyince benim kullandýðým ve güvenilir bilgi verdiðini gördüðüm Winfinder var. Ama tabii eb fazla 1 haftalýk tahmin veriyor. Onun da ilk 2-3 günlük kýsmý daha tutarlý, sonraki günler, yaklaþtýkça deðiþebiliyor.
Ýkinci olarak poseidon'u tavsiye ederim. Son olarak ta meteor.gov.tr ...

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #52 : Þubat 26, 2015, 12:15:36 »

Forumdaki veri kaybýndan dolayý tekrardýr..

Deðerli GEKO dostlar!

   Aþaðýdaki "notlarda" geçen yaz Burhaniye-Göcek-Ýstanbul arasýnda, yeni aldýðýmýz yelkenli tekne ile maaile yaþadýðýmýz tatil ve maceradan bazý anlarý sizlerle paylamak istedim. Yüzlerde biraz da olsa gülümseme hissi verebilmek amacýyla, ciddiyete sadýk kalmadým. Ýmla hatalarý, mantýk sorunlarý, çeliþkiler, ifade ve betimleme yetersizlikleri olabilir. Hedefim ve haddim bilimsel bir makale ya da sanatsal veya ticari deðeri olabilecek komedi filmi senaryosu olmadýðýndan, gerçeklerle hayallerin iç içe geçtiði basit ve önemsiz bir hatýra paylaþýmý olarak okunmasýný ümit ederim. Bu forumda okuduðum bir çok hikaye / hatýradan anlatýlmaz derecede yüksek tat almýþ bir taze GEKO'yum. Ýnþallah bu soðuk kýþ günlerinde bu hatýra notlarý arkadaþlarýmýn yüzlerinde biraz olsun gülümseme yaratabilirse çok mutlu olurum. Diðer yandan ise benden daha da acemi olan denizci adaylarýna faydalý olabilirse bal kaymak olur benim için.

ÝLK BÖLÜM : EDREMÝT / BURHANÝYE - DÝKÝLÝ / BADEMLÝ

   Liman aðzýnda yüzen "insaný" koyu gri - yeþil pis sularýn üstünde kýrlaþmýþ saçlarýndan fark ettiðimizden, "O'nu" parçalamadan çýkýyoruz Burhaniye limandan. O bizi çook sonradan görüyor, sanki bozuldu bize, yüz ifadesi o yönde..

   Allah bize yardým ediyor. Güneþ güzel, rüzgar sakin,dalgalar hafif ama kafadan geliyor, bizim bir önceki kayýk 7Deniz'e göre bu kayýk hiç bana mýsýn demiyor, sanki emiyor dalgayý.. Ne iyi ettik de aldýk bu tekneyi.. Allahým yolda bizi koru ve de anlaþtýðýmýz vadesinde ödeyebileyim tekne bedelini. Daha kapora dahi vermedik, þu ana kadar verdiðimiz tek þey "söz." Teknenin eski sahibi, yani eniþtem yani Erol Kaptan, yani Süvari Bey...

   Süvari Bey demiþken, dümende O, neredeyse tam yol gidiyor, benim de içim gidiyor.. 2800 devirler.. Acaba aþaðýda salondaki, kaputun altýndaki makina, içten takma benzinli mi, karýþtýrýyor muyum?.. Kafam gerçek dünya ile "Güney sahilleri beni bekliyor!" motivasyonu arasýnda gidip geliyor.

   Bir çok günahsýz -ama umutlu ve mutlu- insaný da aldýk tekneye, yolcu olarak. Hayatýmýn tatiline gidiyorum. Çoluk çocuk.. 2800 devir.. Hýzý, yüksek devri severim de, ekonomi de çok ön planda deðil, en azýndan baþlangýç için.. Ama tekne 3,5 yýldýr 3,5 sefer bile seyre çýkmamýþ.. Bakým yapmadan yýllardýr uyuyan güzel ile seyre çýktýk. Yolculardan ikisi çocuk, dördü bayan, biri çakma çarkçýbaþý bendeniz, neyse ki sekizinci yolcumuz 35 yýl devamlý denizde çalýþmýþ, bir kaç sene önce emekli olmuþ uzak yol kaptaný. Bu sebeple emin ellerdeyiz. Bu sebeple de birer kadeh atýyoruz Süvari Bey ile. Daha öðle yeni oluyor. Herkesin yüzünde gülümseme. Güney sahilleri bizi bekler...

   Elimde içecek, kulaðým makina sesinde, tekneyi dinliyorum, gözlemliyorum, OBD teþhis cihazý gibiyim.. Egsoza eðilip bakýyorum, sýk deðil ama.. Her 3 dakikada bir, fýþýr fýþýr su sesi geliyor, þükür! Frekansý da düzenli. Sakin birisi olduðumdan motor hararet göstergesine sýk bakmýyorum, 5-10 dakika aralýk veriyorum her göz atýþýmdan sonra. O sýrada elbet voltmetredeki 14'e yakýn deðer beni rahatlatýyor, motor yað basýnç göstergesi ise tamamen dolu, saðda. Maþallah. O kadar saðlýklý çalýþýyor ki, kontak açýkken, motor çalýþmýyorken bile ayný konumda. Hiç bir oynama yok, stabil. Güzellll... Þafta bakýyorum, sintineye bakýyorum, su almýoruz. Derinlik göstergemiz çalýþýyor. Chartplotter, otopilot çalýþýyor.

   Hýz göstergemizi kurcaladým bozuldu ama sýrayla bütün tuþlarýna bastým, benden ve ilerlememden çekindi herhalde, baþladý çalýþmaya. Rüzgar göstergemizde rakamlar var ama kts, m/s, bofor, km/h, kgf, m3 mü, anlamýyorum, yönü de bir enteresan. Ben zaten uzman yelkenci olarak bayraða bakarým, yönü ve kumaþýn kaç zamanda yýrtýlacaðý hissi bana rüzgarýn þiddeti hakkýnda hatasýz komut verir. Uzun zamana dayanan denizcilik geçmiþim beni rahatlatýyor -bir yaz ve bir kýþ gördüm, az mý?-

   Büyükçekmece Koyu'nda neler yaþadým neler! Hayýrlýsý bakalým...

   Rüzgar yoka yakýn, 3-5 kez açtýk cenovayý, bir iskeleden, bir sancaktan, puff.. kendini dolduramadý ki bize faydasý olsun. Tramola, heyyamola.. Uðraþamam nazlýcan ile.. Sadece makina ile seyir.. Teknedeki herkes lay lay lom modunda. Baldýz ile kýzý baþ üstünde güneþleniyor, ohh þimdiden baþladýlar tatilin tadýný çýkarmaya. Karnýmýz güzelce doydu, öðle yemeðinde nasýl olsa.

   8 kiþi, 1985 model yelkenli teknenin yüksek model kardeþlerine göre epey dar olan havuzluðuna sýðmakta zorlanýyoruz azýcýk ama kimsenin þikayeti yok, tabaklar elde, yemek masamýz da ufacýk. Boþverrr... Güney sahilleri bizi bekliyor. Maden Adasý, Küçük Maden Adasý, tümünü Süvari Bey, ufacýk tuþlara azýcýk basarak dönüyor, dümende kimse yok. Diyorum -güneþin etkisiyle olacak- "üç harfli mi kaçtý dümene?!" Ýçkinin etkisinden olacak deðil ya!.. Bu otopilot ne menem bir þeymiþ arkadaþ! Oysa geçen sene Mimarsinan - Heybeliada seyrinde yeke ile neler yaþamýþtýk! O da ayrý bir eðlence.

   Neyse, bu tekne kendi gidiyor, ben hala idrak edemiyorum, nasýl gider kendisi?.. Gpsi vardýr, jiroskopu vardýr, plcsi vardýr.. Allah icat edenden razý olsun.. Dönüyorum pruvaya.. Karþý þeritten gelen kamyon da yok, sen 120 kmh ile giderken 40 kmh ile þeridine atlayacak "saygýlý ve akýllý" kamyoncu da yok, hele sert viraj hiç yok. Her þey yavaþ. Biz zaten çok yavaþýz. Arkamýzdan gelen tekneler bizi geçiyor, karþýlaþtýðýmýz teknelerin hýzý ise bizim 1,5 - 2 katýmýz gibi..

   Bizim teknede boy 11 metre, hýz 5,5 kts/h. Bunun hesabý böyle miydi? "Yatan yelkenli teknelerde hýz eþittir tam boy bölü iki.." Karina 3-5 yýldýr zehirlenmemiþ, þüphemin odaðý orada. Kaptan diyor "Dalgýca para verdim, temizlemiþ olmalý" Ýlk fýrsatta dalýp bakmalý. "Bu seyir biter mi?" Ben bunu derken, -içimden elbet,- çocuklar "Ne zaman yüzeceðiz?" diyorlar. Ben de istiyorum da, ya köpek balýðý varsa, açýk denizdeyiz! Yok yok bu kadar da deðil.. Yakýnlarda duran iki yelkenli tekneyi görüyoruz, biri iskele baþ omuzlukta, diðeri simetrik olarak sancakta. Onlara yaklaþýyoruz. Galiba Ayvalýk Çýplak Ada civarýndayýz.

   Teknelerden biri Türk ailesi. Diðeri sanýrým Alman bayraklý ve beyaz tenli yaþlýca insanlar.. Sesleri çýkmýyor, anlamýyorum milliyetlerini.. Bizde herkes suya atlýyor. Dinlenceliðimiz yok, kýç vardavelalar yüksek, kaymadan týrmanmak gerek, deniz merdivenimiz sabit deðil, kayýyor, Allah bir kaza vermeye! Olsun herkes suda. Rüzgar da yok, akýntý da. Demir bile atmadýk. "Uygun kaloma býrakma imkaný bulamadým."

   Su harika, küçük oðlan gözlüðünü suya düþürüyor. Sorun yok dalarým alýrým. Güney sahilleri beni bekler. Önce Süvari Bey elinde spatula havuzlukta beni bekliyor. Dipten gözlüðü alýp yüzeye çýkýnca gördüðüm bu. Karina temizlenecek.. Kazý kardeþ kazý.. Nefes al, dal, kazý.. Nefes al, dal, kazý.. Yorulma.. Kazý.. Dinlen.. Kazý.. Karina neyse de, salmadakiler deniz canlýsý deðil, inþaat malzemesi sanki.. Hilti çalýþýr mý suda acaba?

   Çýplak Ada'dayýz, çalýþmaz, yarý çýplak kazýmalý.. Benim kollar kas yumaðý deðil, akciðer ise pompa deðil. Yoruldummm... Sýrtým ve kollarým kanýyor. Salmadaki her bir midyeyi çýkarmak için bir sefer dalýyorum.. Saydým... Diyemem... Göz attým, yüzlerce midye var, bitiremem.. Neyse, býrakýyorum kazýmayý. Elimde spatula, suda dinleniyorum. Bizim yolcular yüzmüþ, keyiflerini almýþlar, güvertedeler, yüzlerde muzip bir gülümseme, havlular bellerde.. Bitkinim ama ortam güzel.

   Deniz göz kýrpýyor yandaki tekneyi gösteriyor, yüzünde gülümseme, dönüp bakýyorum, yaþlýca adamlar, ne güzel iþte yüzüyorlar, dört erkek... Dördü de ten rengi mayo giymiþ, komik.. Neeee? Ulan bunlar... bunlar... Anadan üryan... Tüh Allah cezanýzý versin!..

   Bizimkiler bana tekneden gülüyor. Sudan baðýrýyorum, "Süvari Bey sen marþa basana kadar ben güverteye gelirim, haydiii..." Muhtemelen teknedeki yedi kiþi bu tür manzarayý hayatlarýnda hiç görmedi.. Süvari Bey'i bilemem, 100-150 ülke denizi görmüþ adam. O'na sormalý. Sormadým... Seyre devam. Yorulmuþum. Aklýmdaki; beni sevmeyen biri tekneyi gizlice karaya almýþ da, her bir midye kabuðunun içine marin mastik sürüp mü yapýþtýrmýþ karinaya?..

   Mimarsinan Barýnakta Dalgýç Zafer'e rica ediyordum, geliyordu, dalýyordu, karina temizliði 15 dakika sürüyordu. Büyükçekmece Koyu'nda kontrol için dalýp baktýðýmda ise karina daima gayet temizdi. Dalgýcýn gizli bir silahý mý vardý? Puff puff mu yapýyordu da midyeler sökülüyordu?..

   Puff pufff... O da ne? Makina stop edecek... etti..

   Açýktayýz, rüzgar hafif, dalga az..

   Panik yok. Bakalým neden stop etti?

   Süvari Bey uzaktan koyuyor teþhisi, hava yaptý mazot.. Anlamasý kolay, mazot transfer pompamýz elektrikli, söküyorum çýkýþ hortumunu, havuzluða baðýrýyorum "Aç aðbi kontaðý," týkýr týkýr pompa sesi... Tamam.. Hortumdan mazot akacak þimdi.. Yoo, akmýyor..

   Kaldýr minderleri, tahtayý.. Krom depo üzerinde gözüme en kolay gelen rakoru söküyorum, "El fenerini ver oðlum" Deniz, getiriyor, depo içini aydýnlatýyorum.. Deponun yüksekliði 40 cm, içerideki sývý ise taþ çatlasa 2 parmak. Ýnç deðil ama insan parmaðý..

"- Aðbi mazot bitmiþ..."

"- Nasýl olur Özkan'cýðým, depo dolu, göstergesi de dolu gösteriyor."

   Eniþtem tekneyi aldýðýnda O'na depo dolu demiþler. O da 3,5 yýl içinde sadece "bir kaç kez" Ayvalýk'a gidip gelmiþ, ben de akü þarjý v.b. sebeplerle 5 saat kadar çalýþtýrdým iskelede tekneyi, sanýrým 8-10 saattir de %80 dolulukta çalýþýyor makina.

   Güçlü makinamýz 3 silindir 25 hp, sýfýra yakýn bir Universal, "Made in USA" güveniyoruz yani. Kaba bir hesapla, 2800 dd da seyir yaptýðýmýza göre, yaklaþýk 22 hp kullanýyor olsak, 0,17 katsayýsý ile çarpýyorum, çýkan sonucu biraz yukarý yuvarlýyorum, pazarlamacýlarýn albenili broþürleri var da neme lazým biz biraz yukarý yuvarlayalým tüketimi diyorum, saatte 4-5 lt gibi bir mazot yakmasý var Amerikalý'nýn. Depo 110 Lt. Boþ tartýþmalarýn anlamý yok. Sonuç olarak depodaki mazotumuz bitmiþ.

   Allah'dan yedek bir bidon almýþtým seyre çýkmadan, 20 litrelik bidon "baðajda.."

   Dolduruyoruz depoya.. Havayý al, marþa bas, üstten de havayý al... Bismillah.. Þükür, ucuz atlattýk, büyük arýza deðilmiþ, hatta arýza deðilmiþ.. Seyre devam.. Neden depoyu tamamen doldurup seyre çýkmadýk ki?.. Þimdi nereden alacaðýz mazotu?

   Bidonlarýmýz ve biz ve saatteki 4 litremiz.. Deviri düþüyoruz. Mazot yakýyor, yaksýn helal olsun da, tedarikini de becermemiz lazým geliyor. Süvari Bey'in gözü chartplotterda. Dikili'ye uðrayalým diyor, ikmal için. Hay hay.. Mazotsuz kalmayalým da, dikili, dikisiz fark etmez, ben mazot alýr gelirim. Hava kararýyor, Dikili'ye yaklaþýyoruz.

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #53 : Mart 03, 2015, 08:53:25 »

DÝKÝLÝ - ÝZMÝR FOÇA / YENÝLÝMAN

   Uzaktan görüyorum, ne de olsa uyanýk adamým, Lukoil petrol istasyonunun kýpkýrmýzý yanýp sönen parlak ýþýklarý... Süvarý Bey'in dikkatine sunuyorum, uysalca ve saygýyla beni dikkate alýyor. Çocuðuyla, orta yaþlýsýyla orta kalabalýk belde sahilinde, rengarenk ýþýklý çarpýþan araba, trambolin, seyyar mýsýrcý ve limonatacýnýn tam da cephesine, sanýrým 6-7 mt derinliðe "bolca" kalomayla, yani toplamda 20 mt "atýlmýþ" zincirle demirliyoruz.

   Karaya 70-80 mt mesafedeyiz sanýrým. Mazot bidonlarým hazýr, bota ineceðiz, marþ ipini çekip, Lukoil'den mazot alýp hemen geri geleceðiz. Hepi topu ne kadarlýk meþgale ki!? Bu arada kaptan soruyor: "Lukoil nerede, ben göremedim" "Orada iþte, þimdi gidip geleceðiz" "Peki" Ýlk duraðýmýz Orhaniye/Hisarönü Körfezi olmalýydý, oradan "Güneye", Dikili'de neden oyalanalým?!..

   Oðlum, Deniz haydi.. Çalýþtýr kýçtan takma roketi.. "Baba, çalýþmýyor!"
   Cevabým hazýr:
    "Oðlum unutttun mu! 5 kere pompala, gaz kolunu yarýya getir, çeeek, çalýþýr!.."
   "Sýfýr motor" Neden çalýþmasýn?!..
   Yook.. Çocuk yoruldu çekmekten, kýçtan takmada, pufpuf sesi bile yok, fýtfýt hiç yok.. Allah Allah... Tadýmýz kaçmasýn...
   "Otur oðlum, kürekle gider geliriz.."

   Sahile yaklaþýnca bir merdiven görüp, ona doðru rotamýzý iskeleye revize ediyoruz, yol yaklaþýk iki katýna çýkacak ama yüksek beton karaya çýkmak için daha kolay çözüm görünmedi gözüme. Varsýn Lukoil'den uzaklaþalým. Yürümekle parmak arasý terliklerim aþýnmaz ya. Betona yaklaþtýkça dalgalarýn merdivene çýkýþý zorlaþtýracaðýný idrak etmemek mümkün deðil.. Olsun, 2 erkeðiz, dikkat eder çýkarýz.. Yol boyu gözlerimiz "yakýtçýda."

   Lukoil'i ben de göremiyorum, Deniz de..
   Vallahi demir atmadan önce oralardaydý, sonra yok oldu.. Yanlýþ görecek deðilim ya..

   Kýsa bir þaþkýnlýk ve kýzgýnlýktan sonra görünür mesafede bir yakýt istasyonu olmadýðýný anlýyorum.. Neyse, Deniz karada þiþme botumuza sahip çýkmak için bekliyor. Ben ise minibüs bekliyorum, ellerimde doluma hazýr mazot bidonlarý.

   10-15 dakika geçiyor, minibüs veya benzeri toplu taþýma geçmiyor. Taksi de geçiyor da ben el kaldýrmýyorum deðil.. O da yok.. Soruyorum 2 kiþiye, petrol istasyonuna nasýl giderim..

   Ýlkine inanmadým elbet.. Ýkinci kiþi de benzer tavsiyede bulununca yürümeye baþlýyorum. Bir süre sonra artýk minibüsün geçtiði kavþaða geldim, minibüs beni kolayca istasyona ulaþtýrýyor, bana sempati duyduðu için iki yönlü trafiði durdurmuþ olmasýna aldýrmadan beni tam da istasyonun giriþinde býrakýyor. Minibüsçü iyi niyetli, yolcu fazla yürümesin istiyor.. Beni býrakýp kalktýktan 10 metre sonra bu sefer yolcu almaya durunca, tatil rehavetindeki ortam korna sesine boðuluyor. Ufff, denizde ne kadar da huzurluydum ben!..

   Bidonlarý hýzlýca doldurup, þans bu ki petrol istasyonunun içinde yerleþik duraktaki steyþýn vagon bir taksiye yüklüyoruz.. Taksici mazot "tökülür" diye surat yapmadý, "Kýsa mý gitçen?" demedi, hayýrdýr inþallah!..

   Curcuna sahiline geri dönüyorum, Deniz elleri çenesinde etrafýna bakýyor, beni görünce rahatlýyor. Aðzýnýn kenarýnda kalandan belli, haþlanmýþ mýsýr yemiþ, gördü mü dayanamaz..

   Afiyet bal þeker olsun oðlum!..

   Dalgalar biraz zorlasa da atlayarak þiþme hücumbotumuza biniyoruz. Güle oynaya, þakalaþarak, kürekle tekneye dönüyoruz. Benim ilk "uzun yol" kürek seyrim, biraz zig zag ama olsun..

   Sahilden uzaklaþtýkça kalabalýðýn sesi azalýyor arkamýzda, Molto Cattiva'daki altýlýnýn kahkahalarý duyulur oluyor.. Güzelll, moraller bozulmamýþ..

   Ýkmal yapar seyre çýkarýz.. Güverteye týrmanýr týrmanmaz bidonlardan depoya dolduruyorum lýkýr lýkýr mazotu.. Ýþlem tamam..

   Gidelim deyince yolcularýn yüzleri düþüyor. Hanýmlar gece seyir yapmak istemiyor..

   Hmm.. Mmm.. Ok.. Yapacak bir þey yok. Burada geceleyeceðiz.. Biz yokken içkiler içilmiþ, ben çakýr keyiflere yetiþemesem de, iki kadeh iyi geliyor.. Oooh.. Ama yorulmuþum be.. Yatacaðýz.

   Gece pek rahat deðilim, ama upuzun kalomadan dolayý deðil, soluganlardan.

   "Engin" deniz bilgim yalpada uyumama izin vermiyor. Huzursuzum, kötüce bir uykuyla gece bitiyordu ki Süvari Bey kibarca dürtüyor beni,

   "Uyan oðlum haydi çýkalým." Kalkýyorum, herkes yataklarýnda, uyuyor, etraf karanlýk, demek güneþ de uyanmamýþ... Yarým marþda çalýþýyor makina. "40-50" mt zinciri 30 saniyede topluyor ýrgatýmýz, helal be!..

   Sakince denizde ilerliyoruz. Yolcular uyanmasýn diye düþük tempo. Hava tahminlerine iki siteden bakýyorum, tek siteye yaslanacak kadar acemi deðilim ya! Deniz hava tahmin sitelerinde yazaný aktarýyorum Süvari Bey'e, UTC mutece yazýyor, biraz karýþýk ama, beni bozmuyor kaptan..

   Nedense benim webden aktardýklarýmdan hemen sonra göðe bakýyor, ufka bakýyor.. Neden ki? Bana güvenmiyor olamaz.. Biraz çalkantýyla, biraz da yalpayla kahvaltýmýzý ediyoruz. Herkes neþeli.. Bu Amerikan malý tekne, 2800 olmasa da epey yüksek gazda, 2500 de yine 5,5 kts yapýyor saatte.

   Kaptan ve ben mazot alalým diyoruz. Nereden alalým? Yeniliman varmýþ, Ýzmir'in kuzeyinde, Çeþme Boðazýna girmeden. Ýyi, alýrýz.. Bize mazot vermeyecek deðiller ya.

   Sert batý rüzgarlý bir havada, derinlikten korkarak barýnaða giriyoruz. Giriþe yakýn yerler irice balýkçý tekneleri ile dolu, tek tük boþ yerler ise barýnaðýn dibine doðru, baðlý olan balýkçý kayýklarýnýn en uzunu 8-10 mt, derinlik hakkýnda en ufak bir güvenimiz yok. Yaklaþamýyoruz. Barýnak ortasýna geldik, bir þey yapmalý.. Ýri teknelerden gözleri üzerimizde olanlardan en yakýndaki balýkçýlardan birine soruyorum:

    "Selamun aleyküm, nereye baðlansak?"
   Bayrak ABD, 6 doðal veya boyalý sarýþýn "on board."
   Kýsa bir þaþkýnlýktan sonra:
   "Ya bize aborda olun, ya da olduðunuz yere demir atýp karþýya yanaþýn" diyorlar.

   Demir atýyorum, kaptan derinliði eliyle gösteriyor: 4.. Yine dikkatli ve tedbirliyim 10 mt kadar zincir "atýyorum." "Seriyorum" demek isterdim, diyemem, "elimi kavaletaya kaptýrmadým" demek isterdim, diyemem.. Olsun parmak fena acýdý ama þükür olsun kopmadý ve kýrýlmadý, çalýþýyor

   Dur; bir parmak ile uðraþabilecek boþ zamaným yok, tekneyi kýçtan karaya baðlamam gerek. Bir Allah'ýn kulu yok mendirekte.. Yine atlýyorum þiþme hücum bota, marþ ipini çekiyorum.. 15 çekme denemesinden sonra, ip gelmeyince, aman elimde kalmasýn diye inatlaþmýyorum kaliteli Çin malý kýçtan takma su jetiyle. Kürek ile 6 mt gitmek ne ki!

   Gerçi mesafe artýk olmuþ 15 mt.
   Olsun..
   Kýsa sürede kayalýklardan betona çýkmayý baþarýyorum. Usta denizci adayý olduðumdan önce rüzgar üstü koltuðunu baðlýyorum, kayalardan birine. Boþunu alýyoruz, ideal konumda deðiliz ama düzgün yanaþtýk.

   Yaptýðým bað, denizci baðlarýna getirdiðim post modern yorumu gösteriyor. Neyse ki açýlmadý.. Rüzgar altý koltuðu da yeni nesil bir bað ile baðlandý. Kaptan sabýrlý adam, benim ileride denizci olacaðýmý söylüyor. Ýþ akýþ þemasýnda daha neler var bilmiyorum.

   Önce motora bir bakayým istiyorum. Neden dönmedi. Üst kapaðý, ardýndan ip sarma kapakçýðý söküyorum. Lokma anahtar ile motor çevirme somununu yokluyorum, nedense segman kaynamýþ gibi, dönmüyor. Sýfýr motor, ne hararet yaptý, ne baþýna bir kaza geldi, ne de toplasan 3 saatten fazla çalýþmadý..

    O kaynasýn ben soðuturum onu deyip baþlýyoruz motorun dönmeme torku ile benim döndürme ve lokmanýn dayanma torklarý yarýþmasýna.
Elbette ben kazanýyorum. Artýk rahat dönüyor motor. Ýp kapakçýðýný dikkatle takýyorum, çekeceðim ipi elbet, çalýþacak. Yok anacým, çalýþmýyor. Pufpuf-fýrtfýrt var mý yok mu onu da yorumlayacak sakinlikte deðilim artýk.

DOHC, ECU, MAF, OBDII vb içeren bir sistem deðil ya, elbet çalýþtýrabilirim. Buji kablosunu söküyorum, ateþleme var. (Hüseyin Aðbi, Denizi çaðýrdým, ipi O çekiyor.)

Karbüratöre giriþ benzin hortumuna da bakýyorum, ipi çektikçe akýtýyor. Allah Allah. Tamam þimdi buldum, buji ýslandý. Söküyorum. Evet ýslanmýþ, ve dahi paslanmýþ..
Temizliyorum, birazcýk da zýmpara, pýrýl pýrýl.. Takýyorum yerine, ý ýh, çalýþmýyor.. Ufff... Ufff...

Ne kaldý geriye? Karbüratör üst kapaðýný sökeyim bari.. Ýçeride hiç benzin görünmüyor, hava sýcak, benzin buharý gözümü yakmalýydý, en azýndan burnuma diyagnoz için ipucu vermeliydi diye düþünüyorum.

Ustayým ben, son söktüðüm karbüratör 1967 Plymouthun, yýl ise galiba 1999. Fazla olmamýþ...

Azýcýk benzin dökeyim bakalým ne olacak? Kapaðý kapatýp, 3 pompa, kolu tam gaza yakýn çekili tut, çekiyorum ipi, ahanda WRROOMMM....

V8 in Afrika'da açlýktan ölecek küçük kardeþi gibi, ama olsun çalýþýyor ya.

   Barýnak içinde bidonlarým ve iki oðlan ile motorize olup karaya çýkýyoruz, dümende bendeniz. Hedef mazot, karina temizliði için dalgýç ve 6 ekmek. Barýnaktan yakýt istasyonuna gitmek için tek seçenek minibüs, kalkmasýna 1 saat 45 dakika varmýþ.. Bilmem kaç km ilerideymiþ istasyon. Ee dönüþ minibüsü? Uff..

   Bir dükkan buluyoruz. Yaþlýca aðbi, kediler besliyor. Home depo olduðunu düþündüðüm yer temizlik abidesi deðil.
   Dalgada benzin kokulu butik tamircilikten sonra çýkarmamakta zorlanýyorum. Ýstersek elindeki mazotu verebileceðini söylüyor. Balýkçýlardan satýn almýþ mazotu, ihtiyaç sahipleri için hazýr tutarmýþ. Aðbiye ve depoya bakýnca midem kalkýyor ama tembel için çok cazip teklifi.. "-Kaç litre var mazotun?" "-2-3-4 bidon var.." Hatýrladýðým, 50 lt kadar mazot taþýyoruz depomuza. Þükür bu iþ de bitti. Neden bitti bilmiyorum ama bitti iþte.

   Süvari Bey Kuþadasý'na uðrayacaðýmýzý söylüyor, illa ki mazot alacak yer buluruz diyor. Yeter bize bu miktar.
Diðer taraftan dalgýç buluyoruz.
En azýndan evini buluyoruz. Eþini.. Çocuðunu.. Yataðýný..
Dalgýç uyuyor, yataðýnda, gece "çalýþmýþ" Bir türlü kaldýramýyoruz uykusundan.
"Ölüsü bile yeter" Bu deyim iþimize yaramýyor.

Ama bakkal bulduk. Hem 6 taze ekmek aldýk, hem de köy yoðurdu, bayýlýrým.. Haydi tekneye..

Þiþme hücum bot ile dönüyoruz..
Yarým marþ çalýþýyor.

Özeti yapýnca, Süvari Bey yine spatulayý veriyor elime..
Allahým yine mi?
Adamcaðýz üzülüyor bana, tþört giymemi söylüyor. Zira sýrtým kanýyor, Çýplak Ada karina temizliðinden sonra...

Barýnaðýn tertemiz olmayan sularýnda dal, kazý, çýk, dal, kazý, çýk, nefes al, yorul, çýk, üff de, nefes al, artýk dalmayý becereme...

Þükür olsun ki karinanýn salma dahil kaba temizliði bitti denebilir. 1,5 saat..
Dile kolay..
O da ne?
Zeminle 1 metre kadar arasý olan pala, zemine deðdi deðecek hale gelmiþ... Rüzgar fena basýyor sancaktan...
Sudayým...
"Süvari Bey tarýyoruz, basalým marþa derhal"
Merdivenden tekneye çýkacak gücüm yok... Dur, önce koltuk halatýný alacaðým, alýyorum, þiþme bot ile tekneye, oradan da hemen baþüstüne, demiri toplayacaðým...
Topladýk... Eee "What is next?" Barýnakta kimle konuþsak:
"Sakýn ha bugün çýkmayý düþünmüyorsunuz di mi? Lodos fena, burnu dönemezsiniz, aklýnýzý baþýnýza toplayýn!" Özetinde tavsiyede bulunmuþtu...

   Hiç bir þey deðiþmedi.. Çýktýk barýnaktan... Çýktýk da.. Fena dalga, fena rüzgar.. Batýdan.. Kafadan geliyor..

Süvari Bey sakin, "3-4 milimiz var zor, sonra azalýr, Çeþme Boðazýnda ise göl gibi olur, idare edin" diyor..
Dalga fena, bata çýka, tam yol, 2 kts ile ilerliyoruz.
Rüzgar kafadan geliyor ama dümeni biraz sancaða yani batý-kuzey batýya kýrýp hem dalgayý omuzluktan alalým hem de rüzgardan faydalanalým diyoruz..

Tüm yolcular havuzlukta toplanmýþ, yelken açmaya ilk teþebbüsümde halatlardan biri çocuklardan birinin ayaðýna dolanýyor,
Allah'tan gözüm üzerlerinde..
2 dakika sonra baþka bir halat bu sefer baldýzýn kolunu acýtýyor, ne iþi varsa?!!

"Erol Aðbi rica ediyorum, geri dönelim, barýnakta geceleyelim" diyorum.

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #54 : Mart 03, 2015, 08:55:08 »

YENÝLÝMAN - DOÐANBEY

Dönüyoruz, barýnaðýn yanýnda ufak bir koy var,
"Oraya demirleyelim, barýnaktan daha emniyetli" diyor kaptan...
"-Sen bilirsin" 5 metreye demirliyorum, rüzgar var, bu sefer 15-20 metre kaloma.. Tutuyor yine demir..
Sakinlemeye çalýþýyor herkes.
Foça tarafýndan gelen bizden irice bir yelkenli bizim en az iki katýmýz hýzda batýya ilerliyor. Batýyor çýkýyor.
Canlý gördüðüm en göz alýcý sahne. Salmasýný kýsmen görebiliyorum.
Yelkenleri kapalý. Süvari Bey'le göz göze geliyoruz.
"-Normal" diyor.
"-Hava kötü, ama 3-5 mil en fazla, sonrasý sabaha kadar rahat."
Dinleyecek, yorumlayabilecek bir ruh halinde deðilim.
Salona inip, motoru kontrol ediyorum, saða sola bakýyorum.. Sintine, þaft.. Etraf neta..

Bir diyalog duyar gibiyim.. "-Hoþgeldinyiz" "-Neryedensinyz?" "-Teþekkür ederiz, iyi günler!"
Ýþimi bitirip yukarý çýkýyorum. Yüzler asýlmýþ havuzlukta.. 4 býyýklý erkek, kýçýnda kendisine göre çok abartýlý bir motorlu fiber bir kayýðýn içinde piþkin piþkin gülüp gitmiþler. Karpuz ikram etmiþler bize.. Nedense..
Büyükþehirde doðup büyümenin getirisi, þüpheleniyorum. Eniþtem denizci, yönetici... Emekli gemi süvarisi..
"Özkan sevmedim bunlarý da, burayý da, 3-5 mil epey çalkalanýrýz ama batmayýz rahat ol, gel çýkalým" diyor.
Yüzüm daha da asýlýyor ama
"Tamam" diyorum.
Korku içinde alýyorum demiri.
Güney Sahilleri bizi bekliyor! Motivasyon bu. Gel de korkumu yen Güney Sahilleri hayali!..

Çok fena batýp çýkýyoruz dalgalara. Bütün hatchleri sýký sýkýya kapat talimatý almýþtým Süvari Bey'den, içerisi tamamen neta..
Tam gaz, 3000 devir batýya gidiyoruz.. Hýzýmýz kimi an 2 kimi zaman 3,5..
Ben daima 3,5..
Çocuklarýn biri gülüyor, dalgalarda gözü, lunapark modunda, büyük olaný cep telefonu ile takýlýyor, en büyük derdi telefonunu su serpintilerden koruyabilmek..

Ya makina arýza yaparsa, bu dalgalarda, kayalýklarýn dibindeyiz.. Eniþtem sakin. Þeker hastasý. Sýk sýk su içiyor. Hayret edilecek kadar sakin, ama tekne oto pilotta deðil, dümen O'nda, kontra hareketler yapýyor, düze yakýn bir çizgide gidebiliyoruz.

2-3 tramola sonrasý, ben de hayret edilecek bir sonuçla kalp krizi geçirmeden gidiyoruz.
Sanýrým 1 saat kadar geçiyor, korku tüneli gibi, arkamýzdan gelen bizim ebadýmýzda bir tekne sancaðýmýzdan geçip gidiyor, biz neden bu kadar kaplumbaðayýz?!.
Dalga da bitmiyor..
Bir tramola sonrasý, eniþtem "Þimdi bitiyor" diyor.
Ýskeleye 20-30 derece dönüyoruz, güney batýya.. Rüzgar kuvvetli, bizim cenova yarýmdan daha az açýk.
Ýskeleye 15-20 derece kadar yatýk vaziyette seyrediyoruz, dalgalar artýk daha geniþ açýyla geliyor ve batýp çýkmýyoruz..
Korkumuz azalýyor, üþüdüðümüzü anlýyoruz. Herkes titriyor. Süvari Bey hariç.
O akþam ilaçlarýný içmek istiyor.. Sakinliði sinir bozucu. Çocuklarla þakalaþýyor.

Hava karardý. Üþüdük. Örtüler geliyor salondan. Aylardan Aðustos, bölgelerden Ege..
Neden üþüyoruz ki?
Acilen güneye inmeli. Orasý sýcaktýr. Hayallerimde öyle.
Teknede ise 8 kiþide toplam 3 kazak var. Ýkisi çocuklarýn.
Birisi ise benim eski tekneden getirdiðim, sentetik, incecik, adý kazak, tþört diye giysen kimse itiraz etmez.
Sanýrým saat 22:00 civarý. 1 saat daha geçiyor, artýk yemek yiyip sonrasýnda uyuyabilirsiniz diyor kaptan.
Bu adam çok garip bir þekilde denizin davranýþýný biliyor.
Ama mekaniðe o kadar da yakýn deðil. Tekneye nasýl da güveniyor, benim ise mideme teknik korkularla kramplar giriyor.
"Sakinle artýk oðlum" diyor bana.. Aklým karmakarýþýk. Yorgunluk korkuyla tornalanmýþ, uykusuzlukla taþlanmýþ, üþüme ile polisajlanmýþ, ruh saðlýðým Mazhar Osman'lýk...
Bulaþmayýn bana, piþman olursunuz modundayým. Kimse yemek yemiyor. Sonrasýnda yedik mi yemedik mi, hafýzamda yok vallahi..
Ama ikiþer kadeh atýyoruz kaptanla, vakit gece yarýsýný geçmiþ, ohhh nasýl da iyi geliyor...

Oðlanlarýn biri sancak kýç yatakta. Diðeri diz çöken, yine sancak tarafýndaki ufak yemek masasýnýn yarattýðý yatakta. Baldýzýn kýzý tüp yatakta uyumaya gidiyor. Baldýz orada rahat edememiþ.
"Havuzlukta uyuyabilir miyim?" diyor.
Uzanýyor, üstünde ince bir örtü. Ablam ön kamarada. Denizci karýsý, yýllara gemilerde elbet daha rahat koþullarda ama sallana sallana uyumaya alýþkýn.
Kaptan eniþtem, ben ve eþim ise oturuyoruz. Sancaðýmýzdaki Sakýz Adasý'nýn kuytusunda çok rahatladýk.
Uyuyanlar rahat etsin diye deviri 1800 lere düþüyoruz, 4 kts ile, göl kadar sakin bir suda güneye iniyoruz.
Nasýl da yorgunum. Nasýl da huzursuzum. Ya tekne arýza çýkarýrsa. Hiç bakým yapmadan niye yola çýktýk?
Göz kapaklarýmý tutamýyorum, oturduðum yerde uyukluyorum.. Kabus ile gözümü açýyorum, belki dakika belki azýcýk daha fazlasý olmuþ ancak.. Kaptan sakin. "Uyuyun siz, ben sabaha kadar giderim, sonra sen geçersin dümene" diyor.
Hanýmla giriyoruz, salondaki yataðýmýza. Ana yemek masasý diz çöküyor, teknedeki en büyük yatak bu. Bize tek rahatý da bu.
2-3 saat uyuyorum. Sanýrým sabah 05:00 civarý uyanýp, eniþtemle nöbet deðiþtiriyoruz.
Bana rotayý tarif ediyor. Kuþadasý'nýn biraz güneyine, Davutlar sahiline uðrayacaðýz, çok yakýn arkadaþlarý var, görmek istiyorlar.
Artýk serdümen benim. Tekne oto pilotta akþamdan beri ama olsun oto pilotun tuþlarýna ben basýp kumanda edeceðim.
Boðaz Adasý'na yaklaþýk 3 mil var, feneri geçip, iskeleye herhalde 20 derece döneceðim. Elim oto pilotun kumanda tuþunda. Hýzýmýz 4 kts civarý.
Çok komik, 45 dakika var daha, ben sanki araba kullanýyorum, 200 km/s ile gidiyorum ve tetikteyim..
Kendime geliyorum, serdümen koltuðuna oturuyorum. Uykum geliyor bu sefer de.. Zor dayanýyorum. Gözümü açýyorum, haným uyanýp yanýma gelmiþ.
Þükür, sohbet ediyoruz, uykum açýlsýn diye. Ve ona yardýmcý serdümenlik görevini veriyorum. Ben teknenin iskelesinden, o ise sancaðýndan sorumlu serdümen þeysiyiz..
Gülüyoruz halimize. Keyifli..
Ben uyukluyorum.. Hava aydýnlanýyor..
Sabah ezaný okuyacak olan müezzin misali ablam erkenden uyanýp geliyor yanýmýza.
Baldýz uyuyor yaný baþýmýzda.
Kara Abdullah Burnu'ndan sonra rotayý biraz daha iskeleye kýrýp, Kuþadasý'ný hedef alýyorum.
Artýk dayanamýyorum, ablam ve hanýma tekneyi emanet edip, havuzluk kýçta baþlýyorum uyumaya.
Benim haným acemi ama ablam süvari karýsý, teknede serdümen nöbeti tutabilir gibi geliyor o an..
"-Yakýna gelen bir tekne v.b görürseniz veya tekne rotadan çýkarsa, karaya yaklaþýrsa uyandýrýn" diyorum..
Baldýz da uyanýyor, güneþ kuvvetli. Kadýnlar bana gülüyor.
Ben ise aldýrmýyorum, cesur adamým.. Uyuyorum...
Sanýrým yarým saat sonra uyanýyorum, kaptan uyanmýþ geçmiþ dümene.
Oh rahatlýyorum, bu sefer de uykum kaçýyor... Sohbet ediyoruz..
Kahvaltý için çocuklarýn uyanmasýný bekliyoruz.. Uyanýyorlar.. Saat 9:00 civarý kahvaltý hazýrlýklarý baþlýyor..
Ohhh.. Tüpte demleme çay.. Sahanda yumurta.. Hava da sakin, deniz de..
Güney Sahilleri bizi bekliyor!.. 2-3 saat daha keyifli seyir yapýyoruz.
Rüzgar biraz biraz gösteriyor kendini. Ne de olsa öðle oldu.
Ben salonda, saðý solu kontrol ediyorum, sesleri dinliyorum, uzanýyorum, aman aksilik çýkmasýn, tedbir alayým hallerindeyim.
Makinanýn sesi biraz da olsa deðiþiyor..
"Hararet mi?" diyorum, bakýyorum göstergeye bir þey yok.. Huzursuzluðum artýyor..
Tuvalete giriyorum.. 1 dakika geçmiyor ki, pýr pýr pýr, fýrt fýrt...ffffff...
Derin sessizlik..
Ýlk aklýma gelen, ulan tuvalete girdim, motoru stop ettiler, derin sessizlik...
Bilseydim müzik açardým...
Daha düþünce dünyamda cümlemi rahatça bitiremeden, havuzluktan feryatlar
"-Özkaaann!"
"-Acil gel"
Toparlanýyorum, berbat...
Kaputu açýp bakýyorum gaz kolu, stop kolu yerinde..
Mazot hortumlarý, mazot transfer pompasý kablosu yerinde..
Allah Allah.. Eniþte "Eyvah mazot mu bitti" diyor.
Ben ise "Ýnþallah mazot bitmiþtir"
Esas pompa giriþindeki hortumu çýkartýyorum,
"Aðbi kontaðý aç" dememle mazot akmaya baþlýyor, uyanýk adamým, acaba kesiklik mi yapýyor diye elime geçen bir kaba 1 dakika kadar mazot iþetiyorum, gayet düzenli.. "Allah Allah.. Hava yapmýþtýr inþallah!" Rakorlarý gevþetiyorum.
"Aðbi bas marþa" Gýy gýy gýy...
Birinci silindirden mazot geliyor, arkadaki ikisinden ne yapsam hava bitmiyor, köpük..
Ben dizel makinadan hiç anlamam ki! Ufff.. Resimleri görebilmek için üye olmalýsýnýz. Üye Ol veya Giriþ Yap
Yok, yok.. Çalýþmýyor.
"Aðbi çalýþtýramýyorum.." Allahdan rüzgar poyraz, þiddeti de fena deðil. Seyre devam, 4-5 kts aralýðýnda gidiyoruz, cenova tam açýk.
Tektaþ Adasý açýklarýndayýz, Erol aðbi Seferihisar/Doðanbey'i gözüne kestiriyor.
"Yelkenle gidebilir miyiz oraya kadar?" diyor, hava tahminlerine bakýyoruz, poyraz..
Þu an gelen rüzgarla uyumlu. Ýkna oluyoruz, güveniyoruz rüzgara.

Rota Doðanbey.

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #55 : Mart 03, 2015, 08:57:38 »

ÜRKMEZ/DOÐANBEY/SEFERÝHÝSAR/ÝZMÝR

Makina çalýþmýyor. Nedeni de belli deðil.
Sadece yelkenle ilerliyoruz. Sýðacýk Körfezi'nin batý ucundayýz.
Süvari Bey "-Ana yelkeni de açalým." diyor.
Ýstemiyorum. Rüzgar sert, yorgunum, kýyýya yakýnýz, makina yok..
Teknede yelkeni tek bilen(!) benim, ardýmdan benim haným. Ýkimizin bilgisini toplasan ... En iyisi toplamamak...
Israrlara dayanamayýp, veriyorum hatalý kararý.
Yýllardýr açýlmayan yelken, zorla açýlýyor, rüzgar iskeleden sert esiyor...
Bir saðanakla tekne fena yatýyor sancaða..
Ayakta dururken yelkenle bir tekne nasýl da motordan daha hýzlý gidebilir düþüncesiyle hayranlýkla yelkenlere bakan hanýmlar zor tutunuyor havuzlukta.. Allahtan suya düþen yok, nasýl alýrdýk?! Hangi bilgimize güvendik!?..

Tekne sanýrým 30 derece yatmýþ durumda. Hýzýmýz 7,7 kts. Herkes korkuyor, Süvari Bey de.
Ýþte bu an haince bir zevk alýyorum.
Ben, haným ve oðlanlar sakin bu sefer.
Baldýz, kýzý, ablam, Koca Süvari Bey... Gülünecek kadar korku içindeler...

Neyse, abartmanýn gereði yok, iskelede kýyý yakýn, mecburen sancaða, rüzgar altýna dönüp ana yelkeni zorla topluyorum.
Adýnýn sonradan Lazybag mi, EasyJag mi hala anlamadýðým kolaylýk saðlayan torba toplamada rahatlýk imiþ, tadýný ilk defa alýyorum..
Yelken bezini lazybage toplarken plastik çubuklarýna kollarým sürtmüþtü, 2 dakikada kaþýnmaya baþladým.. Neden ki? Bit veya pire mi acaba? Gülmeyin, kafam darmaduman..

Sadece cenovayla demirleyecek bir medeniyet arýyoruz. "Bunca zamandýr denizdeyim" hiç sadece yelken ile seyir yapmamýþtým, makinamýz saðlam olsa zevk alabilirdim... Civarda büyük yerleþim yok, gözümüze "hoþ" görünen bir tatil sitesi gibi bir yer aranýyoruz. Akþam üstü oldu, bu koydan ileri gitmek istemiyoruz. Süvari Bey kýyýya yaklaþýyor, sonradan Ürkmez/Doðanbey olduðunu öðrendiðimiz beldeye doðru, yelkeni küçültüyorum.. Daha da küçültüyorum.. Tamamen kapattým...

Derinlik 7 metrelerde.. Demiri atacaðým, el parmaðýmýn acýsýndan dolayý çok dikkatliyim bu sefer.. Irgat dolabýnýn iskele tarafý kapaðý sol ayak baþ parmaðýmýn üstüne düþüyor... Ufff... Fena acýdý.. Kaç kg oðlum bu kapak?!
Çalamamýþ mý malzemeden elin Amerikalýsý!.. Küfürlerle kapaðý vardavelaya baðlýyorum, kim bilir kaç sefer açýldý düðümlerim!..
Denizci olmanýn bitmeyen þartlarýndan biri de kendi kendine açýlmayan düðüm atabilmek.. Beceremiyorum.. Resimleri görebilmek için üye olmalýsýnýz. Üye Ol veya Giriþ Yap

Demiri atýyorum, bu ýrgat paslanmýþ mý ne, zincir kendi kendine inmiyor aþaðýya.
Her bir santimetresini el ile ve sürtünmeye-sýkýþmaya karþý savaþarak ittiriyorum.. Irgat sadece toplayan tip, suya iniþ debriyajýný bir kol vasýtasýyla gevþeterek oluyor. Bu sistem oksit-moksit oyununu oynuyor bana.
Bilmiyor ki keserimi yanýma almamýþ olabilirim ama WD40 ým ve büyük boru anahtarým her daim yanýmda...
"-Seninle sonra hesaplaþacaðýz." Diyorum, hain ýrgata. Kaloma artýk 40 mt. Süvari Bey hatamý farketmiþ, ikazýný yapmýþtý sakin bir anýmda.

Kýpkýrmýzý bir sürat teknesi, içinde saç sakal birbirine karýþmýþ , kýr saçlý, orta yaþlý olduðunu düþündüðüm bir adam. Teknenin önü bir kalkýyor, bir iniyor, çevremizde turluyor..
"-Ýkinci karpuz vakasý mý?" diyorum. Baðýrýyor, bir þeyler diyor, anlamýyorum..
Süvari Bey "-Tamam, tamam, teþekkür ederiz!" diyor.
Ben "Ne oldu?" kibar tepkisi içindeyim..
Yaklaþýyor, etrafta topuklar var diye ikaz etmeye geldim, neyse ki siz yaklaþmadýnýz diyor.
"-Hee hee." diyorum. Gitsin diye.
"-Hoþ geldiniz! Hayýrdýr, buraya niye geldiniz?" Diyor.
"-Makinamýz arýzalandý" diyorum.
"-Ben size tamirci bulurum!" diyor..
Allah Allah!.. Yürü git iþine diyorum içimden.
Karaya bakýyorum, baþ üstündeyim hala. Orta halli bir tatil sitesi. Olmazsa olmaz, ülkenin en meþhur bira markasýnýn tabelasý ve ufak bir cami. Taksi, minibüs veya anayol görünmüyor.
Yolcular da þaþkýn bakýþlarla karayý süzüyorlar. Eminim akýllarýnda "Nasýl bir yerdeyiz biz?" Sorusu..

Cevap aramadan kýpkýrmýzý jaguar benzeri sürat teknesi iskelemizde bitiyor. Esmerce, 40 yaþlarýnda bir adam. Elleri kollarý boþ, yok tövbe, bir elbezi.. Çevikçe güverteye çýkýyor. Selam veriyor, kibar..
Motorda bir kaç þey yapýyor.. Hava almaya çalýþýyor, olmuyor..
Telefonunu çýkarýp birisini arýyor. Tarif, açýklama derken,
"-Tamam." deyip kapatýyor.
Bana dönüp "-Ben kaportacýyým, biraz anlarým makinadan ama bunu yapamadým ve de anlamadým." Diyor.
"-Ustasýný çaðýrabilirim isterseniz."
Somurtarak "-Peki, lütfen" diyorum.
Usta 1 saat sonra geleceðini söylemiþ, karaya çýkýp bekliyoruz. Usta Türkçesi ile 2 saat demek nasýl olsa..

Karada sohbet ilerliyor, esmerce adam Murat deðiþik biri, düzgün bir adam. Kýrmýzý sürat tekneli adam Coþkun Aðbi, çok keyifli ve hoþ sohbet birisi. Murat'ýn eþi bize Türk Kahvesi yapýp getiriyor. Daha 15 dakika önce tanýþmýþýz. Utanýyorum. Aklým ustada. Güya usta gelip, bir tane 10 luk civatayý sýkacak, makina çalýþacak, biz "Güneye" ineceðiz.

Usta geliyor, bakýyor makinaya.
"-Pompadan. Sökeyim mi?"
"-Sök elbet." diyorum.. Kartuþu zorla çýkartýyor.
"-Allah Allah ne enteresan pompa bu yahu?!" Gýcýklýðýnda..
Neyse.. 3 yaydan ikisi kýrýlmýþ. Yað yanýsýra çamur benzeri bir madde var, anlamlandýramadýðým..
"-Bu makina su almýþ.. Komple sökülüp temizlenmeli.. Pompa da tamircisine gönderilmeli!" Hmm..
Peki süreç, kim neyi onaracak, masrafý?
Tekneyi Kuþadasý'na çektirmemizi, orada marinada bakmasýnýn uygun olacaðýný söylüyor. Bozuluyorum. Sadece pompa için teþhis, fiyat ve zaman söylemesini istiyorum. Pompa yaylarýnýn varsa yenileri ile deðiþeceðini, yoksa komple yeni pompa gerektiðini, 2bin küsur Euro ile 5 bin Euro civarý ve 1 hafta gerekebileceðinde ýsrarcý. Motorun da mutlaka söküp temizlenmesi istiyor.

Adama kaným ýsýnmadý, kibarca... gönderiyorum, borcumu ödeyip..

Þimdi pompasý sökük bir makinamýz var ve Ürkmez/Doðanbey/Ýzmir'de alargadayýz.
Tekne yalpada.
Koyda göz alabildiðine tek yelkenli bizimki.
Coþkun Aðbi ve Murat ile konuþuyoruz karada. Coþkun Aðbi, siteye tatil için gelmiþ bir adamýn pompa uzmaný olduðunu söylüyor.
O geliyor. Bakýyor teknede makinaya, kafasý iyi ve tekne dalgada yalpalýyor..
Pompanýn basitçe tamir olabileceðini söylüyor..
Ancak O da tatilde ve tamir takýmlarý yerine dalýþ takýmlarýný getirmiþ tatile!..

Tekrar karaya çýkýyoruz.. Murat, bir tamirci dükkanýnýn olduðunu, tanýdýk pompa tamircisi de olduðunu söylemiþti. Sabah beraber sanayiye gitmeyi teklif ediyor. Derken sabah Ýzmir'e ailecek gidecek olduklarý akýllarýna geliyor. Ýkinci arabalarýný bana vermeyi teklif ediyorlar.
Bu ne yaa?? Daha 2 saat önce tanýþtýk. Bunlar nasýl insanlar?
Sabah 08 30 da buluþmak üzere anlaþýyoruz. Tekneye dönüyorum.
Coþkun Aðbi bidonlar bulmuþ, dördünü doldurup evinden tahta iskeleye kadar getiriyor. Bota koyup biten suyumuzu dolduruyoruz teknede.

Sabah buluþuyoruz Murat ve ailesi ile. Onlar 5 kiþiler, benimle 6... 2 arabalarý var, eþi bir araba ve çocuklarla, Murat ile ben ise ikinci arabayla arka arkaya Ýzmir yolundayýz. Benim için ikinci arabayý da aldýlar. Ne insanlar!
Bozuk pompamýzý direk pompacýya býrakýp, Murat'ýn dükkanýna gidiyoruz. 2 saat sonra haber geliyor. Kýrýk olan yaylarýn orijinallerini bulamýyorlarmýþ, Konya imalatý olanlardan takmak isteyip istemeyeceðimizi soruyorlar. Kötü deðilse takmalarýný istiyorum...
Haber vereceklerini söylüyorlar.. Biz sanayide þahane köfte yiyoruz..
Dükkana gelen arabalarla, eksik hýrdavat malzemelerimi tedarik ederek zaman geçirmeye çalýþýyorum.
Oynak olan ve yüreðimizi aðzýmýza getiren deniz merdivenimiz için dikdörtgen bir kontra plaða ihtiyacým var. Mobilyacý soruyorum Murat'a, O'nun bildiði yok ama yanýnda çalýþan ustasýnýn tanýdýðý varmýþ, beni arabalarýyla mobilyacýya götürüyorlar. O mobilyacý da tanýdýklarý yanýmda olduðu için benden ücret almýyor. Ne biçim insanlar bu Ýzmirliler?!..

Akþama doðru haber geliyor... Maalesef.. Olmamýþ. Taktýklarý yaylar kýrýlmýþ. Ýstanbul'dan orijinal olanlardan istemek zorunda kalmýþlar. Kaç gün sürer? Fazla deðil.. "Fazla deðil" Haber verecekler. Moral bozukluðu..

Dönüyoruz çaresiz alargadaki tekneye. Mazot almak istiyorum. Erzaðýmýz eksildi. Ablam rahatsýzlandý, ilaç almam gerek. Coþkun Aðbi'ye bu problemlerimi söylediðimde, "-Atla arabaya gidelim." Dedi. Daha dün tanýþtýk!. Ürkmez'e gidip tüm eksiklerimizi alýyoruz..

Koy çok büyük, yalpadayýz.. Günün her saati.. Akþam oluyor. Hanýmlarla çocuklar karaya çýkmak istiyorlar, galiba ben uyuyorum, eniþtem Onlarý karaya býrakýp geliyor, sonrasýnda bir gürültü kopuyor, karaya bakýyorum, jandarma geliyor, disko bar taklidi yapan kenar mahalle müzikholünde kavga çýkmýþ, camlar masalar kýrýlmýþ. Bizimkiler uysal kadýnlar, korkuyorlar, telefonum çalýyor, hemen bizimkileri alýp tekneye dönüyoruz. Herkes yorgun, çok geç olmadan yatýyoruz.

Sabah ezaný... Müslüm Baba'nýn "Topraktan Bedene" þarkýsý.. Hangisi anlayamýyorum.. Teknedekiler ayný algý karýþýklýðýný dün öðle-ikindi ve akþam da yaþamýþlar.. Neden sesi kaydetmedim ki!.. Kahvaltý, yüzme, sitede yediðimiz öðle yemeðinin ardýndan oyalanýyoruz. Ýyi haberi bekliyoruz Murat'tan.. Telefon açýyor, dün kargoya yetiþtirmiþ yaylarý Ýstanbul'lu parçacý, þükür. Akþam üstü motor ustasý ile beraber geliyorlar. Hevesle alýyorum tekneye Onlarý. 1-2 saatlik uðraþtan sonra pompa yerine takýlýyor. Tedbirliyiz ya, motor yaðýný ve teknedeki yedekleri ile yað ve mazot filtrelerini deðiþtiriyoruz. Marþa basýyoruz, çalýþýyor makina. Allahým þükür sana!. Borcumuzu soruyoruz Murat'ýn ustasýna, makul bir rakam söylüyor, pompacý da son derece düþük bir rakam masraf çýkarmýþ, helalleþiyoruz...

Murat'a soruyorum masraflarýný ve borcumu. Beni tersliyor. "- Para için mi yaptýk?" Ah bu Ýzmirliler!..

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #56 : Mart 03, 2015, 09:03:36 »

SEVGÝ PLAJI / DAVUTLAR / KUÞADASI

Makinanýn çalýþma sesini duyduktan sonra Süvari Bey
"-Hava durumuna baksana Özkan!" diyor...
Adamý tutamýyorsun alargada, iskelede.
Karadaki yeni tanýþtýðýmýz ama inanýlmaz yardýmsever olan güzel insanlara kýsa bir vedadan sonra alýyoruz demiri.
Sanýrým saat 20:30 sularý. Yolda yenen akþam yemeði. Kulaðým makina sesinde. 2 sefer motor kapaðýný açýp, gevþeyen somun, civata, kelepçe, akan yað v.b bakýnýyorum, her þey normal, kapatýyorum...

Bir kaç saat sonra makinanýn sesi sertleþiyor. Yað dandik mi? Tam sentetik aldým, daha ne yapabilirim? Rota Kuþadasý'nýn biraz güneyi, Davutlar sahili. Tanýdýklar orada imiþ. Salonda uzanýyorum. Herkes yataklarýnda. Sanýrým Gece 01:00 civarý. Makina sesi iyice kötüleþiyor. Havuzluða çýkýyorum, egzosun sesini dinliyorum, gazý azaltýp, yükleniyorum.. Silindirlerden biri problemli gibi.. Stop ediyoruz makinayý. Göz ile kontrol ediyorum. Nesinden neyi anlayabileceksem artýk!.. Mazot geliyor, hava giriþi tamam.. Elimden gelen tek þey, pompa sonrasý olasý havayý kontrol etmek.. Birinci silindir ok. Ýkinci de.. En arkadaki silindire giden rakordan ise mazot gelmiyor. Yapacak bir þeyim yok..

Kuþadasý Körfezi'nin ortalarýndayýz. Rüzgar sýfýr.. Mecburen devam. Çalýþtýrýyoruz iki silindirli makinayý. Düþük devirde gidiyoruz. Karaya 7 mil kaldý.

4 saatte karaya yaklaþýyoruz. Rüzgar izinli, telefonu da kapalý... Son 300 metreyi 45 dakikada alabildik... 7 metreye demir atýyoruz. Kalomam 40 metre civarý.

   Sabah oluyor, uygun bir saatte tanýdýklarý arýyoruz, tanýdýk usta bulunuyor, 1 saat sonra geliyor... Dalgalar alargada rahatsýz ediyor... Þiþme bot ile takým çantalý ve Ata Demirer'e benzeyen genç ustayý almayý ise çok zorlaþtýrýyor.. Ustanýn teþhisi pompa arýzasý. Söküyor. Karaya býrakýyorum, ama o kadar zor ki bu dalgada tekneden bota, bottan karaya, karada adam indirme ve sýrasýyla tersi.. Allahým yardým et bize!

   Ustayý zorla býrakýyorum karaya. Tekneye dönerken gözüme bir deniz yataðýna tutunan 4 delikanlý çarpýyor. Yüzleri bizim tekneye dönük, bizim tekne karaya en az 100 metre ve civarda bize yakýn yüzen baþka kimseler yok. Adamlara baka baka tekneye aborda oluyorum. Teknedeki hanýmlarýn yüzü asýk. Soruyorum, cevap vermiyorlar. Bu da cevap benim için...

   Botu tekrar çözüp muhteþem dörtlüye yaklaþýyorum. "-Hayrola?!" Diyorlar ki "-Yüzüyoruz. Sarkýntýlýk yapmadýk ki, bu ne tepki gardaþ?.." Biraz konuþuyoruz... Tekneye dönüyorum. 5-10 dakika sonra gözden kayboluyorlar. Ülkemin "genel standardýna" kýzýyorum, kendime acýyorum.

   Yolcularý tanýdýklarýn evine gönderiyoruz, çalkalanmalarýnýn anlamý yok. Ayrýca dört delikanlý, akþama kýrk dört akraba ve alkol cesareti desteði ile gelebilir.. Aküler bitmek üzere...

   Usta ertesi gün akþam gelebiliyor tamir edilmiþ pompa ile. Ustayý ve çýraðýný almak için karaya giderken gelen dalgayý Allahtan görüyorum, görmesem alabora olmam iþten deðil. Çok ama çok zor bir þekilde bota alabiliyorum ustalarý. Herkes ve her þey sýrýlsýklam... Neyse, pompayý takýyor usta, 3-5 marþdan sonra zorla da olsa çalýþýyor makina. Sesi bir garip ama. Usta da anlamýyor, pompanýn iyi toplanmamýþ olabileceðinden þüpheleniyor. Makina çalýþýyor, 3-5 dakika sonra pat çat stop ediyor.. Merakla saðýna soluna bakýyoruz makinanýn.. Pompayý tekrar sökmeye karar veriyoruz. Hoppalaa! Yaylar tekrar kýrýlmýþ.. Offff... Bu arada usta bizim deniz suyu devir daim pompasýnýn motora su kaçýrdýðýný keþfediyor. Söküyor pompayý, týrnaðý yanlýþ takýlmýþ, bir de yuvasýna girsin diye zorlanýnca iþler ters gitmiþ. Burhaniye'de yaptýðým iki mekanik bakýmdan biri yaðý deðiþtirtmek, biri de teknedeki yedeði ile deniz suyu impellerini deðiþtirtmekti. Bagajdaki LPG yað bidonunu görünce bozulmuþtum da, bu makina dizel diye, bir impeller bundan daha kötü deðiþtirilemezdi!!!

   Aðlamak yok, çözüm üreteceðiz.. Teknedeki yedek ama aðýzlarý farklý sýfýr devirdaim pompasýna adaptör aparat yaptýrmak ve de pompacýnýn kafasýna atmak için pompayý da alýp gece karanlýðýnda çok zorlanarak þiþme bota biniyoruz. "Aman parçalar suya düþmesin!"

   Ustalarý karaya çýkartýrken usta suya düþüyor, komple suda. Çýrak çevik, bu sefer o düþmedi, ilk gidiþte botun içinde parende atmýþtý.. Kýyýda çok oyalandým, bir dalga botun içini tamamen dolduruyor. Hareket etmem mümkün deðil. Ben de iniyorum bottan. Üçümüz botun bir yanýndan tutup kaldýrýp boþaltýyoruz suyun büyük kýsmýný. Derken baþka bir dalga ile usta botun altýna düþüyor. Allahým!.. O'nu tutup ayaða kaldýrýrken, dalgalar hepimizi ve her þeyi dövüyor. Mantýðý kenara koyup bota atlýyorum. Bot kumun üstünde. "Ýtin!" diye baðýrýrken, bileðim yettiðince tornistan veriyorum, beðenmediðim Çin malý kýçtan takma o suda stop etmedi... Ben kýyýda býraktýklarýma, Onlar ise bana bakýyor.. Dalgalar fena ama hiç korkmuyorum. Ustalarý almaya giderken gelen dalga bu botu ve beni alabora etmediyse eðer, dikkatli olursam güvendeyim. Can yeleðim sýrtýmda. Light isem laytým..

   Usta ertesi akþam üstü bu sefer pompacý usta ile beraber geliyorlar. Devir daimi takýyor. Pompa ise bir türlü yerine oturmuyor. Sök tak sök tak bir yerleri deforme olmuþ. Pompacý usta bir þekilde ama saatler sonra pompayý takabiliyor makinaya. Yalpa fena... Ustalarýn mideleri de fena. Ben ve haným tutuyoruz kendimizi, umuda yolculuða devam.. Makinayý çalýþtýyoruz, zor çalýþýyor yine, aküler komada... Dalga yine izin vermiyor içeride çalýþmayý.. Makinadan garip sesler geliyor.. Gece yarýsýna doðru pes ediyorlar ustalar, hava sakinleyince devam etmek için neredeyse yalvarýyorlar, mecburen ara veriyoruz.

   Yine zorlu bir seferle ustalarý kýyýya býrakýp dönüyorum, gidiþ ve dönüþ çok kýsa sürüyor. Tekne demir taramýþ, kýyýya iyice yaklaþmýþýz. Derinlik 3 metrelerde. Makina çalýþmýyor, çapa tarýyor, dalgalar bizi karaya ittiriyor.. Ben de pes ediyorum. Süvari Bey'i arýyorum, sahil güvenliði aramak istiyorum, neye mal olursa olsun bizi bir marinaya çeksin istiyorum. "-Ok." diyor. Ýzmir SG nin telefonunu buluyorum, bir astsubay ile görüþüyorum,
"-Biz tekne çekmeyiz, ancak sizi alabiliriz." diyorlar.
"-Can tehlikemiz var, gelin alýn ama ücreti karþýlýðý teknemizi çekecek bir tekne de bulun lütfen!"
Biraz zaman isteyip, geri arayacaklarýný söylüyorlar. 10 dakika sonra baþka bir astsubay arýyor, kibarca soruyor
"-100hp bir sürat teknesi sizi çekebilir mi sizce?" diye soruyor.
"Sanmýyorum." diye cevap veriyorum. Soruda þüphe varsa cevapta da mutlaka olmalý mantýðý içindeyim..
Beygirle sorunum yok ama sürat teknesinin kendi aðýrlýðý ne ki, deplasmaný ne ki?!

   Kendi kendime bunu sorarken, telefonum çalýyor, Süvari Bey,
"-Bir tekne buldum, yakýnda barýnak varmýþ, gelip alalým mý?" diye bana soruyor.
"Allaaahh!" diyorum. Hemen çýkýn yola. SG tekrar arýyor, uygun tekne arýyorlarmýþ...
"- Tamam gelmeyin, ben tekne buldum çektirecek!" diyorum. Baþlýyoruz beklemeye. Sonar 2,8 metrelerde.. Ufff.. Haydiyin!..
Dakikalar sonra, SG botunun projektörleri 2 mil kadar öteden belli oluyor. Telefon açýyorlar
"-Geldik" diye.
"-Gördüm." Ýçimden de
"Gelin yanýmýza nezaret edin, kýçýmýz deðdi deðecek!.."

   10 dakika kadar sonra da bir balýkçý pancar kayýðý bize yaklaþýyor.
Ben ise "Aman SG var, problem olmasýn, git baþka yerde balýk tut" demek için baþüstüne gidiyorum. Baðýrmak için hazýrlandýðýmda kayýðýn direk üstümüze geldiðini görüp þaþýrýyorum. Bir bela daha mý? Ben donup kalmýþým..

Süvari Bey bana gülümsüyor! Karanlýktan gelen adam O...

   Evet 8 metrelik pancar, 7,5 tonluk yelkenliyi çekecek, bu dalgada hem de... Allahým yeter sýnama beni artýk!.. Bizim kaptanýn yanýnda kayýkta zayýfça bir adam daha var,
"-Halat aaaat!- diye sesleniyor..
Dalgada kayýk fena sallanýyor tamam da, bu çocuk daha fena sallanýyor.
Yakýndan gördüðüm, bu adamýn ayakta duracak hali yok, dahasý bu pancar mý bizi kurtaracak?..

Kayýtlý

Ö. A.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #57 : Mart 03, 2015, 10:30:21 »

GÜZELÇAMLI BALIKÇI BARINAÐI (KUÞADASI MÝLLÝ PARKI) - POSEIDON KOYU (SAMOS ADASI) - GÜZELÇAMLI / FÝNAL

   Pancar çekiyor bizi. Halat kopmadý. Hýzýmýz 2,8 kts. "Güneye" kadar çekse ya!.. Bu pancar benim ABD makinasýndan daha güvenilir!.. Yalpa yoka yakýn, biz alargada sallanmýþýz, seyirde huzur varmýþ..

   Barýnaðýn giriþine geliyoruz. Pancarcý adam halatý kýsaltýyor. "-Barýnaða girince, dümene geç" diyor bana, yüzü nereye dönük anlayamýyorum, onun da farkýnda olduðunu veya sabah hatýrlayacaðýný sanmýyorum!.. Giriyoruz barýnaða, küçücük ve her yer tonoz halatý ile örülmüþ, neredeyse örümcek aðý..

   Ýskelemizde barýnaðýn kara tarafý, sancaðýmýzda mendireðin kayalýk dolgusu.. Sancaktaki kayýklara çok yakýn geçiyoruz, halata taktýk - takacaðýz.. Ýkaz ediyorum pancarcý kaptaný. Gevrek bir sesle
"Sen kafaný takma, ben yanaþtýrcam þindik seni!" deyince, susuyorum.
Yüzümde gülümseme, günler sonra ilk kez, haným söylüyor hemencecik bunu, tutmuyor içinde..
Barýnaktayýz, güvendeyiz ya erkek oldum artýk..

   Tekne durdu, gitmiyor..
Neden? Halata taktýk da ondan.
"-Bunun salmasý var mý diyor?" Pancarcý.
"-Var" diyorum.
"-E vardýr tabi, yelkenli bu!" Diye dalga geçiyor benimle..
Allahým benim de kafam iyi olsa da ben de zevk alsam halata takmaktan...

Ve esas, hiç bir þeye "Takmamaktan.."

   Ýskele vasattan halatý veriyorum pancara, tekneyi yandan çekip kurtarýyor halattan... Bir boþluk bulup oraya yanaþtýrýyor.. Tonoz monoz halatý kim bulacak bu vakitte, yandaki kayýklardan açmaz, iskeleden ise koltuk halatý alýyoruz.. Süvari Bey'in arkadaþý barýnakta, onunla gidiyor yazlýða, yatmaya. Ben ve haným teknedeyiz, batana kadar terk etmek yok! Pancarcý kaptana teþekkür ediyoruz.
"-Sizin derdiniz ne?" diyor.
"-Makinamýz arýza yapýp duruyor." diye cevap veriyoruz.
"-Ben size tamirci bulurum, hallederiz, þimdi gidip yatalým, yorgunsunuzdur, sabah tura çýkmadan uðrarým." diyor...

   Deliksiz uyuyorum. Kaç gündür ilk defa. Kayýk sallanmýyor hiç. Sabah barýnakta bir çay bahçesi keþfediyoruz, tost-çay ikilisi ile bir ziyafet.. Etrafa bakýnýyorum, Barýnaðýn kara tarafý aðaçlýk yemyeþil. Parke taþlý sokaklarý kýsmen trafiðe kapalý. Barýnak sol çaprazýndan Samos Adasý'na bakýyor, aðzý sanýrým tam batýya dönük. Liman içi sakin ama bu aðýz bu körfezin dalgalarýný almaz mý anacým? Neyse, ben 1-2 gün durup "Güneye" gideceðim... Güzeli çirkiniyle 7-8 tur teknesi. Üç katlý olaný da, saçdan katamaraný da..
Kafenin arkasýna kooperatifin balýkçý tezgahý, pýrýl pýrýl balýklar buzlarýn üzerinde sergileniyorlar, iþtah kabartýcý.. Barýnaðýn güneyinde ise oteller sýralý, önleri kumsal, insanlar sabah 9 30 da sudalar..

   Tekneye dönüyoruz, halletmemiz gereken "Ufak" bir arýzamýz var... Þimdi usta bulmalý.. Elim þakaðýmda düþünüyorum. Öbür usta söküp atölyeye götürmek istedi makinayý. Gözümün önünde kalsýn..

   Bir ses duyuyorum, gaipten mi,iskeleden mi?..
Korsan bandanasý ile bir adam tekneye izin isteyip atlýyor...
Akþamki pancarcý, kahramaným o benim.. Tanýþýyoruz...
Ali Baþkan.. Barýnak ve kooperatifin baþkaný imiþ... Ayný zamanda, gösteriyor, irice bir günlük tur teknesinin kaptanýymýþ...
Usta bulmada iddiasý devam ediyor.. Bir telefon görüþmesi yapýyor... Ýçinde argo da var, tehdit de... Þaka tabii..
Sonradan yaþýyoruz, Ali çok düzgün bir adam.
Yolda kalana yardýma koþmaya her daim hazýr, ama enteresan adam da, hiç bir þeyden korkusu, beklentisi yok..

    Ýsmet Usta geldi.. Mekanikçi..
Aydýn'da mukim ve iþyeri de oradaymýþ. 90 km imiþ barýnaða..
Saðolsun geldi...
"-Nesi varsa yaparým, sen üzülme!" yardýmseverliðinde..
Ben pek kimseye güvenmem ama, Ýsmet Usta'ya kaným ýsýnýyor...
Motorun sabah çalýþýrken garç gurç yapýp stop ettiðini söylüyorum.
"-Yatak sarmýþtýr." Diye cevap veriyor..
"Sprey ile gres sýk, kapaðý açýk olan üst milin oralara, düzelir" diye talimat veriyorum..

Beni dinlemiyor!... Ne biçim bir taþeron bu!

   "-Gel motoru sökelim, üst kapaðý da, alt kapaðý da açýp bakýbakýverelim, kim haklý çikçek?"
Diyiverince usta "-Tamam, haydi." Cevabýný yapýþtýrýyorum...
Hava sýcak.. Tekne sýcak...
Sanýrým 30-45 dakikalýk bir uðraþýdan sonra motorun baðlantýlarý ayrýlýyor...
Kalp ameliyatý geçirmiþ bir usta, bel fýtýklý þehir çocuðu ben ve benim haným..
Dizel makinayý havuzluða çýkarýyoruz.. Altýna bir deniz havlusu serip oturttuk. Çay-kahve sormadým ama..
Lokma, yýldýz 17 falan derken, karter kapaðý söküldü... Alt yataklarý da söktük..

Havuzluk biraz kirlendi ama olsun.. "Güney" bizi bekler.. Yýkarýz...

   Krank yataklara sarmýþ ya da tersi, neyse iþte...
Görüntü periþan...
Ýnþallah krankta aþýnma yoktur, yatakla yýrtarýz..
ABD yapýmý makinanýn parçasý mý, aman Allahým!..
Daha geçen sene Yanmar 3GM30'un conta takýmýna 900TL, her bir pistonuna (silindir deðil) 900TL istemiþti Denpar...
Engin marin parça fiyat bilgimle baþlýyorum dua etmeye..
Ücretine rýza göstersek, bu sefer ülkede parça var mý, Güzelçamlý'ya gelir mi?... Ufff...

   "- Ben bu motoru yaperim." Diyor Ýsmet Usta..
Ama Havuzlukta duran yüz küsur kiloluk kütleyi kim ustanýn arabasýnýn bagajýna kadar ulaþtýrabilecek?
Þu an en büyük sorunumuz o...
Çare bulmalý... Parçalarýna ayýralým diyorum...
Volaný söküyor usta... Üst kapak sökük zaten...
Teknenin sancak kýç vardavela halatlarýný nordsmenlerinden ayýrýyorum...
Hücum bot emre amade, kýsacýk baðlýyorum sancak kýça.. Benim haným da yardým ediyor..

Ne kadýn!.. O'nu seviyorum... Egosuz..
Bot ile kara tarafýndaki, günlük tur teknelerinden boþalmýþ olan ahþap iskeleye baðlanýyorum.. Zor mor ama bir þekilde ustanýn hatchback mini arabasýna sýðýyor motor..
"-Ýlk defa bir motoru bagajýma koyuyorum, normalde asla koymam." Diyor usta..
Bize acýdý.. Günlerden pazar.. Evine veya dükkanýna dönmüyor..
Kahvelerin birinde keyif yapmaya gidiyor..
Bizim makina akþama kadar barýnaðýn içinde, ustanýn bagajýnda tamiri bekliyor.. Haksýzým ama ustaya sitem ediyorum..
"-Tatil günü rektifiyeci kapalý, ben ya yarýn akþam ya da salý sabahý gelirim makinayý takmaya diyor.. "-Hadi ordan!." cevabýný yapýþtýrýyorum bu sefer..

   Süvari Bey ile ablam neyse de, onlar zaten Ege'de yaþýyorlar artýk 12 ay.. Bizim çocuklarýn da zamaný birinin Eylül baþýna diðerinin Eylül ortasýna kadar var..
Ya yurtdýþýndan gelen iki misafirimiz... Ýki haftalýk planlanmýþ süreleri bitiyor... Ýnsanlarýn zamanlarýný ziyan ettim!..
Kendi zamaným, param, moralim... Ýþimle de yeteri kadar ilgilenmiyorum...

   Yýkýntý..

   Aðlayacak deðiliz. Çözüm bulmalý..
Usta bir iki güne yapar gelirim dedi.. Yani dört-beþ gün zamanýmýz var..
Günlerden pazar, akþamüstü.. Teknede doðmadýk, uzun yýllardýr da teknede deðiliz...
Eski tatil türlerimize devam ederiz...
Benim araba Burhaniye'de, Süvari Beylerin evinde..
Atlýyoruz minibüs, otobüs ve yine otobüse, gece geç saatlerde, sanýrým 02 00 civarýnda, Burhaniye'de, arabanýn yanýndayýz..
Daha eve girmeden, arabaya biniyoruz, dönüþ, Güzelçamlý'ya..

   Yorgunum ama araba gidiyor...
Gece 03 00, sonra 04 00...
Ýzmir yolu boþa yakýn, çift gidiþ, çift geliþ olmuþ yolun çoðu, ne rahat..
Ýzmir giriþinde 24 saat açýk bir iþkembeci.
Ohhh.. Hava aydýnlanmak üzere, büyük þehir trafiði baþlamadan çýkmalý otobana..
Kurtarýyoruz, sanýrým sabah 08 00 sularý, barýnaktayýz.. Tekneye geçiyoruz, biraz uyumaya..

   Misafirlerimi iyi aðýrlamam gerek, ailemi gülümsetmem gerek.. Onlarýn bu sorunlarda hiç kabahatleri yok...
Binikiyüzonbeþinci kez kendime soruyorum; neden bakýmsýz bir tekneye çoluk çocuðu bindirip, uzun seyre çýktým ben?..
Ne dangalak bir adamým!..
Stresle eziliyorum...

    Yakýnlarda Efes Antik Þehri var...
Onbeþ yýldýr ben de gitmemiþtim, deðiþiklik olur deyip atlýyoruz arabaya, önce Davutlar'da yenen erken öðle yemeði..
Sonra Efes..
Fayton gezisi ekstra!..
O sýcakta o kadar yürümek, fayton v.b. bana bir on beþ yýl daha gider.

   Sýrada Meryem Ana'nýn evi var.. Hava 32C..
Bizim araba 2014 yazýnda harareti huy edindi zaten bu sýcaklýklarda, önümdeki ufak araba týn týn týrmanýyor rampayý, rüzgar da soðutamýyor bizim motoru..
Neyse hararet çok da yükselmeden yol bitiyor...
Bizim misafirlere burasý da çok ilginç geliyor, yüzleri gülüyor...
Kutsal mekanlarý.. Teþekkür ediyorlar... Benim de keyfim yerine geliyor...

   Kalkan'a beþ yýldýr tatile gideriz, ailecek rahat ettiðimiz bir beldedir...
Günlük tur teknelerinin dördü tanýdýk...
Birisini arýyorum cebinden...
"Yarýna ve ondan sonraki iki güne daha, 5 kiþilik yerin var mý Adil Kaptan?"
"-Aðbi sana buluruz, hele bir gel, facebookta teknenin fotolarýný gördüm, artýk bize gelmezsin dediydim!" diyor..
Bilmiyor ki daha beceremedik kendi teknemizde olmayý...

   Meryem Ana giriþinde girdiðimiz radar...
Hiç kýzmadým kolluk kuvvetlerine bu sefer...
O kadar iyi yere saklanmýþlar ki, göremedim, karþýdan gelen arabalar da selektör yaparak ikaz edemediler..

Hak ediyorlar ceza yazmayý.. Arabadan hiç inmiyorum, görevleri tanýmýnda suçu tespit, ceza kesmek yaný sýra þoförün arabadan inmemesi de var...
Kabul imzamý atýyorum, ceza tutanaðýna..

   Rota Kalkan artýk..
Galiba Aydýn tarafýna otoyola giriyoruz...
Karnýmýz aç, yemek yememiz gerek.. Sanýrým Çine, eskisi yenisi olan bir belde idi..
Farketmez, navigasyon Kalkan'a götürecek bizi, zaten yorgunum..
Yol üstü bir yerde duruyoruz, herkes zevkine ve menüde olanlara göre bir þeyler yiyor...
Ben yemekten deðil ama üçüncü bardak köy ayranýndan sonra sofradan kalkabilmek konusunda þüpheleniyorum...

   Demiri alýyoruz... Yok, el frenini indiriyorum.. Yola devam..
Yemekçiden beþ yüz metre sonra belde giriþi..
Telefonum çalýyor... Ýsmet Usta..
"-Hayýrdýr?!"

   "-Sabaha kahvaltýyý hazýrla, dokuzda ordeyim!"
Haydaaa... Bir usta sözünü tutar mý!...
Ee Kalkan'daki günlük turlarýmýz nolcek?!..
Heves de etmiþtim..
Ýlk dönüþten, U dönüþü...
Yolcular þaþýrýyor... Belki de artýk þaþýrmýyorlar... Bilemiyorum...
Huysuz ve kaprisli asla deðiller.. Onlar böyle sakin ve uysal kaldýkça ben daha çok eziliyorum...

   Ertesi sabah saat 10 00 'da geliyor, azarý da iþitiyor benden Ýsmet Usta..
Kahvaltýsýný etmiþ, þaka yapmýþ bana, biz ise beklemiþtik onu...
Neyse biz kahvaltýmýzý ederken, o bize çay ile eþlik ediyor.
Yüzü gülüyor.. Bulaþýcý bir iyimserliði var, adam gibi adam Ýsmet Usta...
Haa, dayanamadým, kahvaltýya oturmadan makinayý bagajýndan alýp tekneye çýkardýk, havuzlukta duruyor...

"-Çalýþacak mý?"
"Allah'ýn izniyle saat gibi çalýþçek."

   Ýki saat kadar sürüyor, kondensesiyle, kablolarýyla, volaný, üst kapaðý...
Bir adet somun artýyor, usta delirecek
"-Bunu nereden çýkarýverdin, bu motordan çýkývermemiþ!"
Diyor da baþka bir þey demiyor.. Adam gerçekten haklý, makina yuvasýnda bulup, neme lazým diye sökük parçalarýn arasýna koymuþtum...
Yaðý, suyu, vanalarý, kelepçeleri.... Derken marþ basmaya hazýrýz... Önce havasýný alýyoruz, iki sefer... Üç dört saniye marþdan sonra... Týkýr-týkýr-týkýr....

Makina çalýþýyor. Þükür Allahým!... Ya yine bozulursa?...
Ustaya "Hiç bir yere gidemezsin, iki üç saat limanda çalýþsýn." Diyorum.

   "Olmaz!" Diyor...
   "O zaman paraný ödemem" Diyorum..
   "Canýn saðolsun" Diyor..
   "Tur atalým, biraz yüklen makinaya" Diyor..
   Ne biçim bir usta bu!?!..
Halatlarý çözüyoruz, Molto Cattiva günler sonra seyirde..
2000 dd.. Fýrça yiyorum Ýsmet Usta'dan....
"Gazla!" Diyor... 2500 dd... 2800 dd...
Ötesine kýyamýyorum, daha alýþmadý birbirine parçalar...
Kuþadasý Milli Parký'na, hava sýcak.. Su þahane... Demir atmak yasak buralarda.. Ýyi biz de atmayýz...
10-12 metrede stop ediyorum makinayý.. Neme lazým, çalýþtýrýyorum, çalýþýyor, stop ediyorum... Þükür!..

   Çocuklar da teknede... Herkes suya atlýyor...
Biz Ýsmet Usta ile kadehleri doldurup, boþaltýyoruz...
Ýkinci kadehlerden sonra, denize girelim hadi diyorum...
Usta
"-Ben girmem!" Diyor...
"-Nedenmiþ?"
"-Yüzme bilmiyorum!.."
"-Ya aðbi, motor tamir edebilen adam yüzmeyi mi beceremeyecek?"
Zorla, ricayla, çocuklarýn da katkýsýyla suya indiriyoruz ustayý...
Can simidini atýyorum suya, içine girip, çimiyor usta....
Öyle keyifleniyor ki!.. Çocuklar da keyifli.. Beni sormayýn, ben rüyadayým... "Güneye" gidiyorum...

   Dönüþ yolunda, 3000 deviri de görüyoruz, makina maþallah...
Usta ile helalleþiyoruz...
Barýnaktayýz ama misafirlerin günleri bitti bitiyor..
Bari akþamý ziyan etmeyelim.. Ne yapalým?
Samos Poseidon Koyu'na gidelim... Akþam üstü vira Bismillah yeniden...
Biraz yalpayla, azýcýk rüzgar, bolca motor gücü ile iki saatte koyun tam ortasýna demir atýyoruz...

   Hava kararmýþ, koyda bizden baþka 5-6 tekne daha var..
Rüzgar kuzeyden, stabil... Karada kuvvetli bir ýþýk var, komþu tekneler þiþme botlarýyla oraya gidiyorlar..
Pilot kalem nedir biliyorum, uçak pilotunu da biliyorum ama pilot kitap nedir bilmediðimden, tecrübem de olmadýðýndan, Ge-Ko da o tarihlerde üyelik dilekçemi henüz kabul etmediðinden, Ege'nin en cahil ve avanak denizci adayý olarak ortalarda dolaþýyorum..
O kuvvetli ýþýk bir restoranýn çatýsýnda yanarmýþ..
Biz de atlayýp hücum botumuza çýkýyoruz restoranýn iskelesine..
Teknenin kapýsý açýk, demir feneri açýk.

Buradan demir fenerini yakmaktan imtina eden tüm yatlara, teknelere selam olsun... Allah sizi bildiði gibi yapsýn!..

Pasaportlar teknede... Bilmiyorum denizciler böyle koþullarda tekneyi ne durumda býrakýyorlar.

   Rum restoranýna girdik, adýný hatýrlamýyorum. 25-30 masalarý var. 6-8 i su kenarýnda, sadece biri boþ.
Hazýrlýksýz yakalandýk.. Euro yok cebimde.
"May firend! Kredit kart okey?"
Soruma, koluma dokunarak, bir Türk beden diliyle cevap geliyor
"Okey okey, hev e siit pliiz!"
Dikkatimi çeken ilk þeylerden biri; bizi tanýmadýðý halde, o an boþ olan en iyi konumda olan su kenarýndaki masasýna alýyor bizi.
Bizim restoranlarda racon böyle midir?
Yanýmda sarýþýn güzel kýzlar-kadýnlar...
Diðer masalardan bakýþlar elbet var ve benim itirazým hiç yok ama bakýþlar tadýnda kalýyor, uzamýyor...
Allahým!.. Arada sadece bir boðaz var.. Belki 1 mil..
Birazdan lavaboya gideceðim, dar koridorda karþýlaþacaðým haným da gülümseyecek ve o koridor babasýndan ona miras gibi ortadan yürümeyecek, beni de insan yerine koyacak...

Neyse "Güney" beni bekler...

   Uzo da beni bekliyor...
Falanca güzel balýk, meze v.b. de yiyoruz.. Sofra güzel.. Ortam güzel.. Kafalar dumanlý...

Kafamda bin bir düþünce.. Ama "Sitresim" azalmýþ...

Acaba yarýn makina sorun yaratacak mý? Baþka sorun çýkacak mý?

   Gece keyifle uzuyor, sohbet, kahkahalar sofrada... Sonrasýnda hücum botumuza atlayýp dönüyoruz tekneye...
Dönüyoruz da, elektrikli tuvalet çalýþmýyor þimdi de...
Sarhoþ kafa göz atýyorum, kurcalýyorum, amper çekiyor ama hiç dönmüyor...
Ne yapabilirim?!.. Ýdare edeceðiz bir þekilde, sabah ola hayrola...

   Sabah oluyor, yine tarýyor muyuz diye sýk sýk bölünen bir uyku sonunda..
Taramamýþýz, sadece burnumuzun dibinde bir yelkenli..
Biz uyuduktan sonra demirlemiþ demek ki, bu tahmin. Ama gerçek olan þu; teknedekiler benim ülkemin vatandaþý...
Denizde tecrübem yok ama karada yaþanmýþlýðým çok..
Neyse, daha pislik olaný ise bizim klozet... Offf... Kötüü.. Aaa çalýþýyor... Oh be...
Ben bir þey yapmadým... Derken, yine çalýþmýyor... Bu sefer daha kötü....
Motoru söküp bakýyorum.. Anlamýyorum... Klozetten ayýrýyorum motoru, plastik pervane parçalanmýþ..

Ýçinde bir kayýsý çekirdeði... Allahtan tekneye hiiiç kayýsý almadýk, hiç bir yerde de kayýsý görmedim...
Yoksa o kayýsýnýn çekirdeðini... Neyse...

Sonuç olarak pervanesi kýrýk ve þu an tamir olamayacak bir klozetimiz var...

   Ne yapalým? Restorana gidelim.. Kilise var karada, tepede... Hücum bota biner gideriz...
Atlayýn bota ahali!..

Bir de kýçtan takma motor zannettiðim þey çalýþsa!... Çalýþmýyor...

   Ne kýçtan bir gün Allahým!..

   Yapacak bir þeyim yok, alýyoruz demiri, tam gaz Güzelçamlý Barýnaðý'na dönüþ...

Motor, makina umrumda deðil, tüm seyir tam gaza yakýn bir devirde ilerliyoruz...

   Barýnaða baðlanýnca, hanýmlar lavaboya koþuyor.. Erkeklere hayat daha kolay bazen.

   Misafirlerin tatilleri bitmek üzere. Yolcu etmemiz gerek..

Baþkan'dan izin alýp, tekneyi 3-5 gün için baðlýyoruz tekrar. Ýstanbul'a dönüyoruz hep birlikte..
Misafirler uçuyor memleketlerine, ben havaalaný dönüþünde, Bauhaus'dan yeni bir klozet alýp atýyorum bagaja...
Elektrikli..
Ýt ot yemekten vazgeçer mi?!..

   Tatilin bundan sonrasýnda ise neredeyse hiç bir önemli arýza, tatsýzlýk olmuyor...
Dönüþ yolundakileri zaten, bu konunun ilk baþlarýnda paylaþmýþtým...

    Zincirin üstüne zincir döþemem... Buzdolabýnýn gaz kaçýrmasý, Marmaris Netsel Marina'da hemen tamir ettirebilmemiz, 15 gün tekne baðlamak için neredeyse pancar motorlu ilk teknemin piyasa bedeli kadar ödeme yapmam...

Demir taramasý (sadece bir sefer ama!!!)

   Kaçak ama þahane bir gündüzün ardýndan, kafalar iyiyken akþam üzeri Kos'dan Datça'ya inerken yediðimiz hava.. Bir türlü düzgün çalýþmayan kýçtan takma motorumuz... Ardýndan hemen her türlü iskeleye, her türlü havada-þartlarda kýçtan sorunsuz yanaþabilmem... Terlesem de, korksam da, oldu iþte... Bozulmayan elektroniklerimiz.. Motorda hiç ama hiç sorun çýkmamasý... Armanýn sorunsuz çalýþmasý... Zaten ne kadar yelken bastýk ki!..

   Bunlar ufak ve önemsiz. Bu hatýra paylaþýmýnýn amacý veya konusu deðil...

   "Amacým hayatýmýzda ilk defa yaþadýðýmýz, güneyde, kendi teknemizde geçen tatil keyfimizi ballandýrmak deðil, uzun seyre çýkacak olan acemilere teknik sorunlar olarak neler yaþayabilecekleri ve bu durumlara verebileceklere acemi tepkileri hakkýnda bir miktar da olsa faydasý olabilecek paylaþým yapmaktý."

   Tüm forum arkadaþlarýma yazýlarýmdaki karmaþaya tahammül ettikleri için teþekkür ve saygýlarýmla.

   Bundan sonraki hedefim ise; Molto Cattiva'da yapýlan ve yapýlacak olan tadilat ve iyileþtirmeler...

Kayýtlý

E. O.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #58 : Mart 03, 2015, 14:38:44 »

Özkan Korsaným, bir nefeste neredeyse soluksuz okudum.. Elinize, dilinize, kaleminize saðlýk..
Bu yazý baþka bir baþlýðý hakediyor, ne biliim "Güneye inmek" gibi veya çok daha çarpýcý biþi.. Resimleri görebilmek için üye olmalýsýnýz. Üye Ol veya Giriþ Yap
Bundan böyle tüm seyir anýlarýnýzý takip edeceðim..

Selametle..

Kayýtlý

N. B.

Ynt: Göcek-Büyükçekmece Catalina tekne transferi, yakýt alým noktalarý

« Yanýtla #59 : Mart 03, 2015, 21:48:16 »

Ozkan korsanim,

Tesekkurler keyifli paylasiminiz icin.
Guzel gunler ve seyirler yasayin teknenizle Resimleri görebilmek için üye olmalýsýnýz. Üye Ol veya Giriþ Yap

« Son Düzenleme: Mart 03, 2015, 21:49:12 Gönderen: Necip Bulut »

Kayýtlý