Hırvatistan yolları sudan

[Ateş Erim]

23.07.2010
Hava tüm gece esti ve sertlemeye devam ediyor. Artık 30’un altına düştüğünde “oh kaldı biraz” diyoruz. Bizim Ultra çok tembel çıktı. Yerinden kıpırdatabilene aşk olsun . Milletin demirleri ne güzel geziyo oynuyo, bizim tembel, bıraktığın yerde oturuyo. Böyle giderse asosyal olacak bu çocuk diyorum Serpil'e ama o da "bıraak beeey, dokunma çocua" deyip şımartıyo Sabaha karşı 20 metre daha kaloma verip ikinci bosa halatını bağladım. Biminiyi söktüm. Lazy bag’e rüzgar dolup şişiriyordu. Bir halatla girişi boğdum. Bumbayı el verdiğince aşağıya indirdim. Genovanın üzerine 4-5 tur ıskota halatlarını sardım. Öylecene bekliyoruz. Şimdilik bir problem yok. Erzağımız suyumuz var.
Hava öğlen civarı iyice sertledi. Artık sürekli 38-40 esiyor. Zaman zaman 42’leri görüyoruz. Ultra iyi çalışmaya devam ediyor. Ama ne olur ne olmaz diye yedek demiri de Ultra’nın yakınlarına bir yerlere funda ettik. 60 derecelik açıyı pek tutturamasak ta gene bi 35-40 derece filan elde ettik.
Bir ara içeride oturuyoruz, dışardan “helloo” diye bir ses geldi. Çıktım havuzluğa, etrafta kimsecikler yok. Zaten bir motor sesi filan da duymadık. Ama nerden geldi bu hello ??. Ses var görüntü yok Sonra bir baktık ki gençten bir oğlan bir eliyle bizim denize iniş merdivenine tutunmuş, diğer eliyle de rüzgar sörfünü tutaraktan bize gülümsüyor Ben dedim her halde çıktı bu havada, geri dönemiyor yardım falan istiyecek. Meğer koydaki demirli teknelerden birisinin reisiymiş. İnternet var mı sizde, hava raporu var mı falan diye sormaya gelmiş. Sonra atladı sörfüne, göz açıp kapayana kadar uçarak gitti teknesine.

[Ateş Erim]

24.07.2010
Bu gün hava epey kaldı. Botu şişirip karaya çıktık. Fakat buradaki taverna ve kafelerde internet yokmuş. Ancak köyde bulursunuz dediler. Biz de atladık bir otobüse Andi Paros’un merkezine gittik. İyiki de gitmişiz. Şirin bir yer. Biraz gezdik, biraz internetçilik oynadık. Atladık tekrar otobüse, geldik koyumuza. Yarın hava iyi görünüyor.

[Ateş Erim]

25.05.2010
Sabah 05:00 vira demir. Hava yanık. Başlarda 0.5-1 metre civarı olan solucanlar -artacak mı acaba diye- biraz canımızı sıktıysa da, yelkenleri açıp yalpadan korunduk. Zaten bir süre sonra solucanlar iyice azaldı. Rahat bir seyirle Amorgos adasına vardık.

[Ateş Erim]

26.07.2010
Tekne boyunu uzatmamak için havanın biraz kalmasını bekliyoruz. Sabahtan bir motosiklet kiralayıp ada turuna çıktık. Adanın Hora’sı (Chora) limanından çok daha güzel ve şirin. Mutlaka görün, mutlaka görün diye anlata anlata bitiremedikleri bir manastırları var. Bizim Sümela’nın onda biri kadar bile olmayan bir yer. Sümela'dan sonra biz pek etkilenmedik doğrusu. Adanın başka köylerine gittik. Oralar da şirin yerler. Bağlı olduğumuz Katapola, sanırım adanın en çirkin yeri.

[Ateş Erim]

27.07.2010
Bekliyoruz.

[Ateş Erim]

28.07.2010
Hala bekliyoruz. Bu gün hava biraz daha sertledi. 2 tekne yanımızdan çıkan bir katamaran demirini toplarken kendini rüzgara bırakınca bizim demiri yerinden oynattı. Biz de tası tarağı toplayıp koya alargaya çıkalım bari dedik. Tam çıkarken Amerikan bayraklı bir tekne de yeni giriyordu. Yanımıza gelip “merhaba” dediler Meğer bizim Martı marinadanmışlar. Onları görünce biz de koya gitmekten vaz geçip demir tazeleyip yerimize geri girdik. Bu arada hava 17-18 knot’lara çıkmıştı. Yandan aldığımız rüzgarla girişimiz –bize göre- biraz uzun sürdü fakat bir de baktık ki bizim komşular hala dolanıp duruyorlar. Bir de anayelkenleri 3. camadanda açık. Onların girmeyi planladığı yerde rüzgar biraz daha kıç omuzluktan geliyor. Dedik her halde bir bildiği var. Tekneyi neta ettikten sonra koştuk palamarlarını almaya. Arada 2 kere ırgatları sıkıştı, sonra rüzgaraltlarındaki teknenin üzerine düştüler. Epey bir sıkıntı yaşadılar. Sonra ordan biri “anayelkenini açık unutmuşsun ustaa” dedi (İngilizce tabi). Adam meğer gerçekten açık unutmuş Hadii tekrar çıktı, ana yelkenini kapattı neyse sonunda bağlandılar. Biraz sohpet muhabbet biz Kedi’ye döndük. Tam içeride oturuyoruz dışarıdan sesler gelmeye başladı “tamam abi, böyle iyi abi bla bla bla”. Anaaa bi çıktık ki bir başka Amerikan bayrak Onlar da, Santorini’den geliyorlarmış. Onlar da bağlanmada biraz problem yaşadılar. Bizim zincirin üstüne düştüler. Hemen zincire boş koyup palalarını kurtardık veeee onlar da demiri alırken bıraktılar kendilerini rüzgara ve bizim demir bir kere daha gezintiye çıktı Zorla sosyal yapıyolar cocuu Neyse ki epey uzun atmıştım, bir ümit yerimizden çıkmadan topladık demiri, 25 metrede filan tekrar tuttu. Eh derinlik 6 metre. İdare eder deyip vurdum bosayı bıraktım.
Akşam Martı’dan arkadaşlarla birlikte hoş bir yemek yedik. Yemekten kalktığımızda saat 01’i geçmişti. Hava sabaha kadar uludu. Kalomam az diye epey kaygılandım ama neyse ki sağlam tutunmuş demirimiz. Ama sabaha kadar doğru dürüst uyku uyuyamadım.

[Eyüp Oğan]

Kahkahalarla okuyorum...
Super bir macera, super guzel bir anlatim...
Selametle...

[Taner Özer]

Ateş'cim,

Keşke Hırvatya'ya kadar uzansaydınız da, bize de okuyacak daha fazla malzeme çıksaydı.
Gerçekten çok keyifle okuyorum.

Selametle,
TANER

[Noyan Bakır]

Ben de büyük zevkle okudum Ateş Korsan.

Ayrıca seyir anılarını uzun uzun anlattığı görüp henüz tutuklanmadığına hükmettim.
Ben zaten pek ümitli değildim.

[Kemal Albayrak]

keyifle okudum yazılarınızı devamını bekliyorum tabi resimleride pruva neta

[Sancan Çokacar]

İmrendirme fiilinin bu kadar afillisini ilk defa gördüm.

Neta Pruva.....

[Kadir Kurtbayram]

Yemeğin sonundaki tatlı gibi forumdaki tüm konuları okuduktan sonraya bırakıyorum Ateş in yazılarını...

Hakkaten tatlı niyetine gidiyo valla... 

[Mustafa Aziz Çınar]

vijdansızlarrr, okküzcanı bırakıp kendileri geziyolar  .

ben hiç te bilem  imrenerek okumadım, kıskanmadım, fesatlıktan çatlamadım.. 
siz iyice serseri olmuşsunuz, belli.  o ada senin bu ada benim sürtüp duruyosunuz, hiç yakıştıramadım. 
gençlere bööle mi örnek olacaksınız sayın ateş erim bey ve yenga hanım? zaten bozburunlara gitmenizden belliydi sizin hayırsız olacağınız. 
bakın bize? deli dana gibi çalışıyoruz. ölünce yanımızda götürücez tüm kazandıklarımızı. siz ne götüreceksiniz, sorarım.? 

( ayrıca tekneniz de ufacık zatii. 53 fit bile diil.  )

[Hakan Zorlu]

Yav bırak Mıstıfa, konuşsan anlatsan nolucak? Yeni nesil böyle işte... Bu gençlikte sorumluluk duygusu bitmiş. İşleri güçleri gezmek olmuş.

(Ahh ulen ahhh tıkıldık İstanbul'a kıskançlıktan çamur atmaktan başka bişi yapamıyoruz.  )

[Umut Korkmaz]

ne Kediymiş be... gez gez, anlat anlat, oku oku, sırıt sırıt bitmedi...