Motor durur-Dümen kilitlenirse...

[Mehmet Erem]

Olay bir Cuma gecesi, "Balık Çorbası" içerken başladı:
-Ya Murat senin ordan Büyükada kaç mil?
-Bana mı soruyorsun? Çok mil herhalde...
-Yani siz mesela Cumartesi çıksanız, gece gelseniz, beraber kalır mıyız? Ne dersin?
-Kalırız ya! Ne de güzel olur...
-Sonra da Pazar dönersiniz...
-Evet evet...

Deyip planı oluşturduk, zamanın eskitemediği Keyfim ile beraber bir haftasonu geçirmek ve hem Murat ile sevgili ailesini (eşi Dilek, kardeşi Arzu ve bricik kızı Eylül) misafir etmek hem de onlara misafir olmak fikri cazibesine yenik düştük, peşimize Nalan'ın Ankara'dan yeğenleri, ablaları ve annesini de dahil ederek, Ömer Kırcal, haliyle listenin olmazsa-olmazı! yola revan olduk...
Biz Ömer Paşanın nevalesi sebebiyle vatandaş usulü, Ctesi akşamı çıktık ve harika bir zamanlama ile neredeyse aynı anda Keyfim ile Büyükada Balıkçı Barınağı (Horoz) da buluştuk, mendireğe baştan kara olduk.
Lido'da balık-rakının ardından biz geceyi evde geçirdik, tekneciler kendi ortamlarına döndüler...
Sabah kahvaltı ve gerekli alışverişten sonra, sanki geri dönmeyecekmişiz gibi evi kapattık ve tekneye yollandık... (İyi ki de öyle yapmışız)
Tekneye o kadar insanın kendisi ve eşyasının transferi tabi bir hadise ama halledildi bir şekilde. Doğrusu Keyfim oldukça iyi dizayn edilmiş, hepimizi yutuverdi!
Murat ve ortakları da tekneye iyi bakıyorlar anlaşılan tabi ki birkaç ufak tefek eksikler var ama o kadar olur.
Dümen hidroliği Erol Ağabey ile Ömer (Kırcal) 'in son girişmeleriyle yerinden sökülmüş ve kenara konmasından beri pek de randımanlı çalışmıyor. 20 küsur tur döndürünce ancak alabanda ediyor. Bu kadar döndürmeyle tabii, neyin nerede kaldığını unutuyor insan. Açık denizde giderken iyi de dar balıkçı barınaklarında, zaten salma omurga manevra malum! ayar tuttur kolaysa...
Neyse selametle avara olduk, Leandros'a doğru rota tuttuk...
Kalamış'a bu en uzak balıkçı adasına uzun zamandır gelmemiştik, amaç tabi ki de midye!!
Yolda hafiften hava kapadı, hatta biraz serpiştirdi bile ama keyfimiz yerinde.
Bu arada ırgatın çalışmadığını da eklemeyi unutmamak lazım. Ama o sorun değil, o kadar kişi ne yapar eder 20 kiloluk Danfort'u alıveririz kumdan nasılsa...
Velhasıl, adanın kuytusuna diğer demir atmışlara çapariz vermeden, güzelce bir manevrayla girdik, hemen yelkenleri indirdik ve funda demiz!
Hemen dalgıç ekibi suya hasıl olarak, avlarına doğru harekete geçtiler, ve tecrübeli gözleriyle kısa sürede tespit ettikleri midyelerden usulunce çıkartıp torbaları yüzerek Keyfim'in kıç güvertesine dizdiler.
Tüm ahali ellerinde bıçakla işe girişti ve kısacık bir sürede herkesi doyuracak kadar miktar midye hazırdı!
Ancak hazır olmayan bişey vardı, aksiliklerin ilki...
UN unutmuştuk!
Herşey vardı ama o kadar midyeyi unsuz nasıl hazırlayacağız?
...
Zor anlar konusuna aşina korsanların kafasından bin türlü düşünce geçtiğini sezer gibiyim ama fazla heves etmeyin konumuz daha yeni başlıyor )))
Hemen bir durum tespit, en yakın un nerde var? Heybeli! Heybeli'de kim var? Sergün!
-Sergüüüün...
-Evet abi?
-Nerdesin?
-Evdeyim abi yeni kalktım.
-Bugün işin yok mu?
-Yok abi bugün izinliyim...
-Süper!
-Neden abi?
-Bize un lazım!!
-...

Yapılacak şey belli, önce motor çalıştır, (ırgatı elle çekecek dahi olsan motor çalıştırılması gerektiğini herkeş bilir di mi? )))
Demiri al!
Motora hafif yol verip koydan, zaten rüzgarla üstüne düştüğün teknelerden uzak geç!
Di mi??
Di!!!
...
Nassı yani?
Motor durdu!!
Yahu çalışan motor neden dursun?
Ne bilimm abi ben yelkenciyim, motordan anlamam! Üstelik sevmem de!
Ehh? Naapcaz?

Bu arada biraz sürüklendik, derinlik oldu mu 10 küsür metre, oralara demir atmak istemiyoruz. Tutturması bir dert, çekmesi ayrı dert.
Sizi girin içeri ben buraları halladerim dedim, cenovayı açıp, artık kaç tur döndürdüğümü hatırlamadığım dümeni, fıldır fıldır (aynı eski tip, siyah beyaz korsan filmlerindeki gibi) iskele alabanda teknelerin arasından çıktık. Çıktık ama, motor nanik! Mazot var...

çok hafif bir lodosumtrak esiyor, 10 metre derindeyiz, ve yön itibarıyla adadan uzaklaşıyoruz...
Siz olsanız ne yaparsınız? ))

[Ömer Kırcal]

Erol abiyi aradım

[Mehmet Erem]

Onun ne diyeceği belli:
-Görmem lazım! ))))

[Ahmet Çelenoğlu]

Rüzgar varsa ve o dümen az da olsa söz dinliyorsa, kaptan da Mehmet Erem'se mutlaka bir yolu bulunur. Yelken çalışıyorsa başka bir şeyle (kürek vs) ile dümen tutulabilir. Hatta suda dümen tutmak mümkün değilse, genova iskotasını veya ana yelken iskotasını kasarak veya boşlayarak tekneye hakim olunabilir. Genova iskotası kasıldıkça tekne rüzgar altına, ana yelken iskotası kasıldıça tekne rüzgar üstüne döner.

Midye için un yoksa, ekmek kullanılabilir. Ekmek dilimleri kurutulup galeta unu yapılabilir. Bu işlem adaya gidip gelmekten daha kısa sürer. Veya ekmek içi bira içinde çözülüp öyle kullanılabilir. 

[Mehmet Erem]

Hahhh!
Ahmet Korsan! Tam zamanında geldin)), ne iyi ettin... Özlemiştik.

Kaptanlığım ile sarfettin övgü dolu sözlere öncelikle teşekkür eder, durumu biraz daha açmaya çalışayım.

Şimdi benim o aşamada yaşadığım paradoks, malum kesinlikle "un" ile ilgili değildi... Biraz da riske atarak rüzgar ve yelkenle, sahile yaklaşıp demir atmanın mı? Yoksa rüzgarla açık denize çıkıp rüzgarla ve yelkenle başka bir yere girmenin mi daha doğru bir hareket olacağı yönündeydi.

Rüzgar çok hakim, devamlı esen bir rüzgar değildi. Olsaydı basar çıkardık! Bir şekilde de bir yerlere yanaşır veya en fazla girişinden vs kendimizi yedekletirdik.

Hafif olduğu için ve teknede birçok-muhtemelen hayatlarında ilk defa- denize çıkmışlar olduğu için, tekneler arasından sıyrılıp, en arkalarına (rüzgaraltımızda hiç tekne kalmayacak şekilde) demirlemeyi uygun gördüm. Ve manevrayı bir şekilde becerip, demiri de attık.

Ve bu arada Murat ile Ömer K. motor başında mazot tıkanıklığı olduğunu tespit ettikleri sorunun  nereden kaynaklandığını tespit etmeye çalışıyorlardı.

Ama o gün Murphy oradaydı! Demir attıktan hemen sonra rüzgar yön değiştirmeye ve bizi adaya doğru döndürmeye başladı. Hala verebileceğimiz bayağı bir kaloma var, demir de henüz tutuyor ama nasıl devam eder, rüzgar artar mı? Artarsa ayalara yaslarız o kesin.
Etrafta bir tane Lagoon 440, üstünde kalabalık birçok kişinin olduğu bir büyük motoryat var, büyükçe bir gulet vardı ama yağmur başlayınca o demir alıp gitmişti. Dolayısıyla eğer ysalanırsak, güvenebileceğimiz birileri de pek yok diye kabul etmek gerektiğini düşündüm.

Etrafıma bakınıp bir çözüm arıyorum, bu arada ağır tekne yavaş yavaş dönüyor ve zincire yükleniyor. Sahile doğru döndüğümüz için gittikçe sığlaşacak bu avantaj, malum demirin tarama riski bu doğrultuda azalır.

İçeri bakıp, durumu kontrol ettim. Murat iyi mekanisyendir, eski off-roadçulardan... Mazot sistemini neredeyse tamama yakın söktü, iltreden sonra çıkışta ciddi su karışmış mazot var. Aküler sağlam, çalıştırararak içindeki suyu ve havayı basıyorlar... Ama işleri daha var gibi. Burada on-onbeş dakka daha böyle kalamyacağımıza karar verdim.

Adaya doğru giden 50 HP, dıştan takma motoru olan, yarım kamara tekne üstündekilere el edip, iple bizi adanın dışına bir 25-30 metre çekmelerini istedik. Sağolsunlar reddetmediler, teknenin kıçından halat verdik mecburen. Salma omurga ağır bir tekne, yaklaşık 12-13 ton deplasmanlı.

Adadan kurtulduk bir şekilde... Hemen yelken açtık tekrar. Bu arada hala mazot sorunu var ama dert değil, hafif de olsa rüzgar da var. Yelkenleri açtık. Artık vakit var, durum "çok kötüden" "kötüye" terfi etti...

Diye düşündüğüm anda dümenin, artık hiç hareket etmediğini farkettik!
Bingoooo... Bir bu eksikti..

Denizin ortasında çalışmayan bir dümen, çalışmayan bir motor ve çalışmayan bir ırgatla (zaten artık demiz atılmayacak derinliklerde) bilinmeze doğru sürükleniyoruz ))))

[Matay]

Merem,

Seni severim bilirsin. İyi muhabbet ederiz. Ama şunu bu kadar insanın önünde söylüyorum, ben seninle aynı tekneye binmem. 
Bu ne düz tabanlık ya. Hangi tekneye el atsan bir "zor anlar" çıkıyor. Bir rahat gittik, yedik, içtik, gezdik okuyamayacak mıyız? 

[Mehmet Erem]

Valla haklısın...
Ama öyle gittik-yedik-içtik yazmanın da bunun gibi keyfi yok )))
Ama şu "vücut bulur" meselsine inanmaya başladım, Zor Anlar editörlüğü, pardon zabitliğine terfi edeli beri dert eksik olmuyor ))))
Ben de Cüneyt Abi ile yer değiştiriiim diyorum, ne dersiniz? )))

[Mehmet Göktürk]

Bot var mı?

[Mehmet Erem]

Var şişme, kürekli...

[Matay]

Yelkenle giderken, dümen ciddi problem çıkarmayabilir, meğer ki bir alabandada kalmış olmasın.
Motor hallolana kadar belki rahat tramola atamazsın ama kontrollü seyredebilirsin. Edemez misin? olmaz mı? 

[Turhan Nazikcan]

Hadi tekneye uyduruk kaydırık da olsa bir dümen yap.

[mehmetsutcu]

Hadi tekneye uyduruk kaydırık da olsa bir dümen yap.

Yok artık Komodorum yaaaa...
Adam neler yaptı bi de dümen yapacak... Ahmet hocamın dediği gibi iskotalarla bir müddet idere edip motorun yapılıp yapılamayacağını öğrenmek, arkadan acil durum yekesi varmı yokmu ona bakmak lazım galiba... Keyfim yarış teknesi... Mutlaka elle idare edilecek bir dümen sistemi vardır yedekte diye düşünüyorum. 

[Arif Biriken]

   
       Ya! memetcim Erol abin soruyo,haala denizdelerse gidip kurtaralım diyo!!!!

[Ömer Kırcal]

Dümen alabanda basılı

Yelkenle giderken, dümen ciddi problem çıkarmayabilir, meğer ki bir alabandada kalmış olmasın.
Motor hallolana kadar belki rahat tramola atamazsın ama kontrollü seyredebilirsin. Edemez misin? olmaz mı? 

[Ömer Kırcal]

O da yok
[/quote]

Mutlaka elle idare edilecek bir dümen sistemi vardır yedekte diye düşünüyorum. 

[/quote]